Ik word wakker van de haan en de vogels in de tuin .. een prikkeling om eruit te gaan.
Het heeft veel geregend en fietsend naar de Lange Kolk zie ik de dauw over de weilanden met de zon die er al overheen schijnt.
Deze ochtend lijkt het zwemmen wel een natuurwandeling in het water.
In het water zelf… de warm gele bloemen aan de plompbladeren.
De meerkoet die vertrouwd dicht bij blijft zwemmen.
Een Fuut, een van mijn favoriete watervogels om haar kleuren en omdat het jong beschermd tussen de vleugels op de rug de eerste weken doorbrengt. Helaas nu zonder jong op de rug.
Ik zwem het beton onderdoor. De meeste mensen die hier vroeger veel hebben gezwommen, krijgen mogelijk herinneringen aan vroegere zwemavonturen.
Een verstillend moment, want de autogeluiden van de dijk verdwijnen hier altijd als de wind goed staat.
Rechts naast mij liggen een stuk of 8 blonde koeien. Ik waag me niet aan de naam van het ras. Herkauwend kijken ze mij aan. Ik vraag me af of ze me voor gek verklaren of me zien genieten.
Er zwermen boerenzwaluwen over het water om vliegjes, mugjes of andere waterdiertjes te vangen. Om hun nestje te bouwen of nu waarschijnlijk al om hun jongen te voeden. Af en toe zitten ze in een rijtje op het draad van de ballenbrug.
Hoe stil ik ook probeer te zwemmen, ze vliegen helaas altijd weg.
Ongeveer 50 meter voor me zwemmen 2 zwanen met 3 jongen. De koppen met lange, slanke halzen gaan om de beurten diep het water in om er lekkers uit te halen voor de familie. Ik drijf even op mijn rug. Ik geniet van de natuurbeelden en geluiden om me heen. Zo vredig. De zwanen, de schittering van het water in de zon en ik hoor tot mijn vreugde hoog in de boom de koekoek. Mijzelf wijsmakend dat hij mij een Goedemorgen toezingt en ik groet altijd dankbaar terug.
Na het dobberen, zwem ik terug met de zon op mijn gezicht en het frisse water om mijn lichaam. ….levensenergie.
Hoog op de paal staat de familie ooievaar; vader, moeder met 2 jongen waarvan ik de nekjes en kopjes net kan zien. Wat hebben zij een prachtig uitzicht.
Om mij heen vliegt de visdief over het water en duikt af en toe naar beneden, maar ik zie niets in de bek.
Als ik terugfiets, krijg ik nog een toetje. Er lopen 5 zwart bonte pinken in een helder groen weiland vredig te grazen in de ochtendzon.
Ja.. ochtendstond… ik fiets met veel positieve energie als “goud in de mond “ de nieuwe dag in.
