Waarde TheeTante, Buuv en Buurman,
Net als Buurman in zijn laatste brief verbaas ik me ook over de toenemende eenvormigheid in onze samenleving. De grote meerderheid van ons is gekleed in jeans- of joggingbroek, mannen hebben een kapsel met een opstaand kuifje aan de voorkant of een soort kokosmat met kaalgeschoren zijkanten. Vrouwen bijna allemaal met lang sluik haar, de héél progressieve met een knotje (sorry liefste dochter). We verplaatsen ons het liefst in hoogzittende SUV’s, grijs, zwart of wit. Sorry Buurman soms zijn er redenen om een kleur te kiezen, jij wit, ik zwart. Maar als we de vrije keus hadden gehad was mijn auto blauw geweest en die van jou ongetwijfeld groen!
Mijn eindexamenklas was echt veelzijdiger:
Onze woonkamers zijn bijna allemaal voorzien van grijze of beige hoekbanken, boekenkasten zijn een rariteit geworden en de muren zijn wit, grijs of beige. Toen ik mijn muren blauw, geel en wit liet schilderen was de reactie van mijn kinderen ‘apart‘, waarmee ze volgens mij niet ‘prachtig‘ bedoelden! In veel vensterbanken twee identieke planten en een Action gadget zoals Welcome.
Bij concerten zit een meerderheid met telefoontjes te zwaaien, om te filmen of om lichtjes te tonen, bij voorkeur ook nog synchrone bewegingen makend. Wanneer iemand het in zijn hoofd haalt een liedje met de poëtische titel ‘Van links naar rechts‘ uit te brengen, wordt dat een megahit en komen hele volksstammen op gelijke wijze in beweging. Tot mijn verbazing maakt die zanger wel samen met Matthijs van Nieuwkerk prachtige programma’s over Franse muziek, met heel veel kennis.
De oorzaak ligt denk ik in het tegenwoordig jachtige leven, met weinig tijd voor mensen om zich in elkaar te verdiepen en dan ook nog eens alle schermen die veel tijd kosten. Spontane contacten worden steeds zeldzamer omdat iedereen op zijn eigen schermpje zit te staren, liefst nog met oortjes in of een koptelefoon op. (Kranten)lezen gebeurt bijna niet meer en het. steeds onbetrouwbaarder wordende, nieuws vanuit het internetriool bestaat alleen nog maar uit hapsnap brokken, zonder enige verdieping en leidt tot steeds grotere tegenstellingen. Als je vroeger ergens niet teveel van wist hield je gewoon je mond, nu denkt iedereen alles te weten en vindt dan ook nog andere idioten die er net zo over denken, zonder iets te onderbouwen. Anderzijds mogen we wel trots zijn op ons onderwijssysteem. Welk land kan zich beroemen op 17.122.212 wetenschappers die zich binnen de kortste keren kunnen omscholen van volkenkundige (Zwarte Piet) naar viroloog en dan weer naar stikstofdeskundige… Bijzonder hoog opleidingsniveau!
Omdat we ons niet meer in anderen willen verdiepen is zelfs de versierwereld ontdaan van alle spanning. Ik las laatst een artikel waarin drie dertiger stellen vertelden elkaar via internet te hebben leren kennen. Nooit meer voor de deur van een leuk meisje een lekke band krijgen en om een fietspomp gaan vragen of oude kranten gaan ophalen, maar wel op één adres natuurlijk. Nu neem je je slimfoon en schijn je van links naar rechts en van rechts naar links (vandaar die hit?) te moeten vegen om een slachtoffer op basis van de verpakking te selecteren. Wat een droefenis.
We moeten weer prioriteiten willen stellen in wat belangrijk is voor onze omgang met anderen, veel ‘verplichtingen‘ die wij denken te hebben zijn eigenlijk nutteloos en fokken alleen maar op.
Ik ben benieuwd wat TheeTante hier van vindt!
Kijk eens meer in ogen van anderen dan op een schermpje!