Takkenrillen maken de voedselketen rond
Vandaag trotseer ik de kou en fiets ik langs het kanaal en na het mooie Luttenberg een stukje over de Bergweg om daarna weer een slinger naar huis te maken. Kijk eens, daar boven zijn ze bezig met een kettingzaag. Het is vrijwilligerswerk voor het Landschap Overijssel. De lange maar smalle bosstrook wordt in een tijdsbestek van drie winters verjongd. Door de oude boompjes op een hoogte van zo’n 50 cm boven het maaiveld af te zagen wordt plaats gemaakt voor een nieuwe bosgeneratie. Het brandhout wordt geoogst en de boompjes lopen op kniehoogte weer uit om een nieuw verjongd bos te vormen. Het snoeihout wordt gestapeld in een paar lange takkenrillen door het bos en biedt ruimte aan het schuilen en broeden van insecten, zoogdieren en vogels. Ook paddenstoelen, varens en mossen groeien graag op deze plekken en wedden dat het winterkoninkje hier een van de eerste bezoekers is.
Kijk, aan het eind van het pad en precies op de driesprong tussen het bosje, het aangrenzende roggeakkertje en de heuse Luttenberg ligt een braakbal onder de oude eik of moet ik zeggen de grove den. Ze omhelzen elkaar bijna. Mooi ook om de takkenrillen tussen de laatste rij boompjes door te zien.
Nou, die ligt op apegapen
’t Is koud en ik fiets rap door om weer een beetje op temperatuur te komen en ho, hier is de Hellendoornseweg afgesloten vanwege bestratingswerkzaamheden. Ongewild moet ik een zijweg nemen en volg de pijlen, maar dan trekt ineens mijn fietsstuur de verkeerde kant op, maar oké ik ga wel mee om toch nog een kort stukje Boetelerveld mee te nemen. En al snel ben ik bij de stuw aan de Raamsweg, om daar de afslag te nemen naar de ingang aan de noordoostzijde. Maar wacht! Wat ligt daar in het gras aan de overzijde van de wetering? Het is een kauwtje die daar versuft en als een zielig hoopje in het gras zit! Is het tegen een hoogspanningsdraad gevlogen? Of misschien een auto? Hoe dan ook ligt ie op apegapen en zal het snel met deze mooie kraaiachtige vogel met z’n zilvergrijze kop afgelopen zijn.
Water- en reewild houden zich gedeisd
En kijk, ook hier is een onderhoudsploegje bezig. Hier word hoofdzakelijk boomopslag verwijderd om te voorkomen dat de ontstane jonge heidevelden weer dichtgroeien en veranderen in bos.
Op de Grote Rietplas zijn door het lawaai van bosmaaiers alleen een stuk of vijf meerkoeten te zien. Deze watervogels kunnen in het broedseizoen best agressief zijn maar ’s winters leven ze in vreedzame groepen. En ook zullen de reeën uit het rustgebied nu wel voor even in het middelste bos liggen te herkauwen.
Het Boetelerveld, wat is het toch een prachtig en afwisselend gebied. En kijk, daar is ie! Een fleems zonnetje zorgt voor een beetje warmte en daar maak ik snel nog even gebruik van, want voordat je het weet is het weer uit met de pret… …
