Een grote zilverreiger vliegt op vanuit de wetering en daalt iets verderop weer in het water. En hup daar gaat ie weer en iets verderop opnieuw. Tja, op m’n fiets kom steeds te dichtbij. Maar het pesten is afgelopen want ik ben er, aan de oostzijde, de ‘achterkant’ van het Boetelerveld.
Wie o wie
Daar gaan we en laten we eens rechtsom gaan. Het wandelpad is bevroren, de temperatuur is mild en er is geen wind. Perfect weer hoor. Kijk daar links is een forse meidoorn omgewaaid. Door een selectieve dunning in dit N2000-reservaat heeft de wind er vat op gekregen en is de onderstam ietwat geknakt. De wortelkont kan het aan om de struik in leven te houden. Gelukkig maar voor bessen- en insectenetende vogels maar ook is het een ideale broedplaats voor de Grauwe Klauwier. De dichte, doornige en dus beschermende structuur is ideaal voor het bouwen van nesten. Dit zeldzame mini-roofvogeltje profiteert hier optimaal van de herstelmaatregelen en ook hier staat het aantal broedgevallen al op vier stuks terwijl het landelijk dieptepunt in 2002 op nog maar 50 broedgevallen stond!
Maar kijk ’s aan de achterzijde van de omgevallen struik! Hier zijn de doornige takken over een paar meter vakkundig afgeknipt en meegenomen. Maar, “Wie o wie” doet zoveel moeite en zover van huis? “Joost mag het weten”
(Lees verder onder afbeelding)
Poelen en ingesloten laagtes
Kijk deze met keileem bedekte bodem van de poel houdt de neerslag prima vast. Het waterpeil staat in de winter bijna gelijk met het maaiveld. Dat is in Het Grote Rietgat aan de Oostzijde wel anders. Daar laat het (grond-) waterpeil, in samenhang met neerslag afwisselend kwel en inzijging zien, beïnvloed door de samenhang met weerstand biedende laagjes in de ondergrond. Wel mooi om het verschil tussen poel en het Grote Rietgat zo duidelijk te kunnen waarnemen.
Spiegelbeelden
Kijk en hier, niet ver van het dijkje naar achteren, zoek ik de verpulverde fragmenten van de drie door een klepelmaaier verhakselde pvc peilbuizen bij elkaar en gaat het mee naar de milieustraat. En iets verderop kom ik langs de ingesloten laagte in het natte hooilandje. Kiek dan, daar groeit een Wilde Gagelstuik, het is er nog maar eentje, en hij groeit op zeer natte venige grond, en dat is hier! Het natuurherstel is over het hele gebied al zichtbaar en ook hier dus! Hier is de schijngrondwaterspiegel na de vorige neerslagperiode weer gestaag aan het dalen tot uiteindelijk aan het freatisch grondwaterpeil in het Boetelerveld.
Dat komt omdat zich hier in tegenstelling tot de poelen hier, geen keileem in de bodem bevind maar wel de natuurlijk aanwezige leemlaagjes. En ach, op de waterspiegel kun je nog wel mooie plaatjes maken in spiegelbeeld.
Het wordt steeds mooier hier maar ik moet nu toch echt verder…
