Gloria Anzaldúa schrijft dat de realiteit van gewelddadig opgelegde staatsgrenzen vraagt om een nieuw soort bewustzijn. Ik kon die zin niet beter voorgeschoteld krijgen dan toen ik me voorbereide op een fietstocht door Marokko. Want dat land heeft nogal te maken gehad met gewelddadig opgelegde grenzen.
De realiteit van gewelddadig opgelegde staatsgrenzen. Je schrikt je dood als je kijkt hoe de westerse wereld huis gehouden heeft in Afrika. Dat Frankrijk en Engeland een vergadering belegden over hoe ze Marokko zouden verdelen, zonder Marokko aan tafel. ’t Is als Trump die Groenland wil hebben, Canada ook, en onlangs de Straat van Hormus wenste. Trump verslijten we (de weldenkenden onder ons) voor gek. In Afrika was zulk gedrag heel gewoon. Kijk naar die rechte lijntjes van landsgrenzen.
Denne scheurt iedere dag een wijze spreuk van de Filosofie Kalender af. Dat stemt iedere dag tot nadenken.
Als je je dat bewust wordt, ga je over tot een ander soort van bewustzijn. “Ohw, wat hebben we daar huis gehouden om er zelf rijker en welvarender van te worden. Wat hebben we ze uitgeknepen en hen zelf te kans ontnomen de economie door te ontwikkelen. En toen we hier door wilden, haalden we ze hier naar toe voor het werk dat we zelf niet wilden doen.”
Wat zou ik boos zijn als ik Marokkaan was.
‘Wij’ hebben wel meer huis gehouden. In Noord Amerika en Australië hebben we de hele oorspronkelijke bevolking verjaagd, we maakten daar met Lucky Luke vermakelijke strips over. En waarom zijn er zo veel mensen uit Indonesië hier? Juist ja, wij wilden daar de baas spelen. Jan Pieterszoon Coen liet in 1621 een groot deel van de bevolking van de Banda-eilanden vermoorden omdat die weigerden nootmuskaat voor hem te oogsten. Hij, VOC en wij wilden dar het alleenrecht over. Maar ja, wie moest toen de oogst doen? Hij liet slaven invoeren… Echt een man voor een standbeeld.
Hé Denne, hoe zit dat dan in Salland met ‘de realiteit van gewelddadig opgelegde staatsgrenzen die vraagt om een nieuw soort bewustzijn’?
Nou, ik begin te begrijpen waarom ze in Heino nog steeds niet onder Raalte willen horen. En waarom de dependance van Saxion in Deventer zich achtergesteld voelt ten opzichte van Enschede. Het gaat om opgelegde grenzen en dat voelt aan de kleine kant per definitie gewelddadig! Moet je in Olst horen hoe ze over Wijhe praten. En hoe ze in Wijhe over Olst praten. “Toch een beetje plat volkje” en “rijk links is lekker makkelijk!” Daarom hebben we het hier in Salland over RTV Twente en vinden ze in Twente toch echt dat ze ook wel over Salland berichten. Andersom balen ze er in Twente van dat het provinciehuis in Zwolle staat. En het gewest Salland? Hasselt en Hardenberg horen daar ook bij! Dat gedoe met hun Vechtdal, dat is geen gewest, dat is gelijk aan het IJsseldal en het Reggedal. Dat Reggedal hè! Aan deze kant van de Regge is het Salland. Dus Nijverdal ook! Podverdorie.
