Je hebt commerciële journalistiek en je hebt journalistiek die door de overheid georganiseerd is.
Van die commerciële jongens vind ik niks. Ze gaan hun gang maar. Ik hoef niet te kijken, luisteren of lezen. Pas als ze de weet overtreden moeten we er wat mee. En dat gebeurt wel. Als Johan Derksen een verkrachting (die kaars) opbiecht bijvoorbeeld. Een verjaarde zaak en slimme advocaten die hem een dag later het verhaal lieten verdraaien. Wierd Duk zit ook altijd op het randje. Net als zijn Telegraaf. Maar zo lang het nog binnen de wet is, loat goan. John de Mol en Van Thillo (eigenaar van Volkskrant, Trouw en De Stentor) hebben met hun miljarden denk ik een niks gelukkiger leven dan ik, terwijl ze straks voor de hemelpoort wel hun list en bedrog aan Petrus hebben uit te leggen.
Van de publieke omroep vind ik wel wat. Want daar wordt belastinggeld gebruikt voor de écht journalistieke taak en dat is de samenleving informeren. Dat komt lokaal natuurlijk nooit goed van de grond als de uitzendgemachtigde iedere vijf jaar de concurrentie aan moet met andere geïnteresseerden. Net als het busvervoer moet dat steeds maar weer aanbesteed worden. In Deventer hebben ze daarom om de vijf jaar een andere gelukszoeker die de aanbesteding wint. Vijf jaar later blijkt ie d’r niks van gebakken te hebben. Gaat nu ook weer gebeuren. De man die het mag doen heeft helemaal geen publieke rtv-ervaring. ’t Is eerder een advertentieverkoper.
Regionaal zitten we met RTV Twente. Die Twentse invalshoek erkennen ze zelf ook, maar dan enkel door personeel dat er weg is. De hoofdredacteur plaatste op LinkedIn zijn doel over het informeren van de samenleving, die avond ging Bert Eeftink – in het dagelijkse leven Hellegen Hendrik – op pad met Caroline van der Plas, de gevallen Boer Koekoek, die ons Sallandse nest bevuilt enkel door een van ons te zijn. Voor RTV Oost is dat laatste genoeg haar en haar leugens zendtijd te geven.
Landelijk hebben we dus een publieke omroep die me vertelde dat een Vlaamse kip een uitzonderlijk groot ei gelegd heeft. Een kippenprofessor zegt dat hij hoopt dat het geen pijn gedaan heeft en de eigenaresse van de kip: “We willen het nu nog eventjes bekijken, maar wij bakken wel vaker een omeletje en de kans is groot dat het ook nu in de pan zal belanden.”
Zo. Ga d’r maar aan staan. Heb je vier jaar de School voor Journalistiek gedaan, kom je met dat nieuws. Nu heb ik les gegeven aan die school. Als docent zou ik de student er op gewezen hebben dat ik nog wat mis. Ik wil namelijk ook weten hoe mevrouw haar omeletje bakt. Een- of tweezijdig.
