De warenmarkt van Raalte pruttelt een beetje, de motor is niet goed afgestemd, dan kom je er niet veel verder mee. Het is toch niet zo heel ingewikkeld een beetje aan de kleppen te draaien om hem weer lekker regelmatig te laten draaien? Wat te denken van een moderne bottermarkt?
In de jaren zeventig werden op de Raalter Bottermarkt kruudmoes, karnemelk en krentenbrood met echte roomboter verkocht. Allemaal producten van eigen Sallandse bodem, op het krentenbrood na werd het zelfs ter plekke gemaakt. Busladingen vol toeristen kwamen op de woensdagmorgen naar de Munsterschestraat om dat mee te maken. Peter Brinkhuis gaf meteen tekst en uitleg over de kostuums die op de markt gedragen werden. “Wat oe in de winter warm hölt, hölt oe in de zommer koel.”
Die bottermarkt had een historisch, folkloristisch tintje, maar dat was misschien niet eens het belangrijkste aspect voor toeristische interesse. Sallandse elementen van dat moment waren minstens zo interessant. Op die Bottermarkt zagen ‘ze uit het westen’ ook hoe we hier vandaag de dag nog leven, met onze eigen streektaal, met ons plattelandskarakter, met onze veel grotere rust in het leven, met onze heanig an-mentaliteit.
Als je er zelf de hele dag middenin zit ervaar je niet echt dat we hier anders zijn, maar als je af en toe buiten de streek komt, of als je een Sallander op de nationale tv te midden van al die opgewonden standjes uit het westen ziet, dan proef je het verschil.
Bezoek jij in het buitenland ook altijd de lokale markt. Je wordt er zo veel gewaar over de lokale gebruiken. In België al proef je de lokale gewoontes. In Griekenland, Spanje, op Nova Scotia, in buitenwijken van Moskou, in Istanbul en Addis Abeba, overal zijn die lokale markten een fantastische weergave van de lokale samenleving. Zelfs midden in Manhatten heb je Chelsea Kitchen waar je lokaal Manhatten proeft! Echt waar. Heel vaak kom je lokale producten tegen, soms is er lekkere livemuziek, vaak kom je een kleine proeverij tegen. Op de camping verwijzen ze naar die marken als uitstapje.
Op die manier kun je de Raalter warenmarkt ook nieuw leven inblazen. Niet alleen in de zomer, maar door het hele jaar. Maak er een gezellige happening van. Stimuleer ook vooral producenten uit de regio hun lokale producten aan de man te brengen. Lokaal voedsel als groente, fruit, vlees, zuivel, bier, brood en wijn. Ook net zo goed kunst en cultuur!
Maar dan komt het: dat moet je wel serieus aanpakken. Vooral in het begin kan dat voor de lokale producenten helemaal niet uit, zo’n kraampje te beheren, daar pak je niet zomaar een dagloon vandaan. Is het zo gek gedacht dat we lokale producenten geld géven in plaats van vragen als ze met een kraampje naar de markt komen? Een investering die zich op termijn gerust terugverdient.
Je trekt er toerisme mee, je zet de warenmarkt weer op het goede spoor en je zet in op lokaal voedsel en lokale cultuur. Zelfs vier vliegen in één klap!



1 reactie
Peter Tielbeek
Als voorzitter van de Stichting Sallandse Bottermarkt wil ik graag reageren op de opinie van 1 augustus: Combineer de warenmarkt met een lokale markt. Doordat het jubileumbord van onze Bottermarkt boven dit artikel staat afgebeeld zou men kunnen denken dat dit artikel vanuit de Bottermarkt geschreven is, maar dat is dus niet zo. De afbeelding is door de schrijver ( ??) “geleend” , waarschijnlijk van onze website geplukt.
V.w.b. de inhoud van het artikel: verkoop van lokale producten kan volgens mij best de warenmarkt versterken, en het bezoek van zowel lokale bezoekers als van toeristen bevorderen. Alleen: dit is enkele jaren geleden al eens geprobeerd! De Streekmarkt was geen lang leven beschoren. De animo van lokale leveranciers liep terug door een aantal oorzaken. De veelal kleine bedrijven konden geen mensen een dag missen op hun bedrijf(je), en de kosten van personeel en kraamhuur stonden in geen verhouding tot de omzet. De gehoopte extra omzet na de markten viel ook vies tegen. Misschien is de suggestie om deze lokale producenten te betalen voor hun aanwezigheid nog niet eens zo’n slecht idee. ( potje cultuur van de gemeente?) Het lijkt mij wel dat dit idee aan kracht wint als je deze lokale producenten bij elkaar zet, en niet versnippert. Deze producten een plaats geven op de Bottermarkt is, op dit moment, geen optie, omdat wij juist de ambachten willen demonstreren. Bovendien mogen we van de Warenwet de ter plekke gekarnde boter, de karnemelk, de kaas enz. niet verkopen. Dit zou dan ook voor de ter plekke gemaakte worst enz. geleden.
( in de seventies werd overigens de Kruudmoes ook niet ter plekke gemaakt!) Op de Bottermarkt geven we nog steeds uitleg over het karnen van boter, het gerecht Kruudmoes, het maken van kaas en krent’nstoete met botter.
Door de verkoop van deze Sallandse producten, aangevuld met oliebollen en een bakkie koffie, kunnen we “onze eigen broek ophouden” want we krijgen geen subsidie. Dit geeft meteen ook de dunne lijn aan waarop wij balanceren: zo authentiek mogelijk de oude ambachten van op en om de Sallandse boerderij in ere houden en over te dragen aan de volgende generaties. En het is al lastig genoeg om daarbij niet té commercieel te worden, en toch voldoende inkomsten te krijgen om een sluitende begroting te krijgen.
Kortom: de warenmarkt versterken met lokale producten ( evt. alleen tijdens de zomermaanden) met financiële ondersteuning is best het proberen waard, al zie ik de bezwaren van de andere marktkooplieden al voor me.
Misschien is een gesprek met de mensen van de Voedselcooperatie Luttenberg die betrokken zijn bij de markt bij de Laarman een suggestie?
Want je kunt ook mij niet gelukkiger maken dan met een bezoek aan een lokale Franse markt waar ik dan een écht brood koop en een paar kramen verder bij een struise boerin nog een geitenkaasje, en dit dan op de trappen van het kerkje of de Mairie heerlijk oppeuzel!