Het was best wel warm de afgelopen week en via de media verneem je dan dat bepaalde groepen mensen daar erg veel last van hebben gehad en er zelfs bijna 480 meer mensen zijn overleden dan normaal. En terwijl zij zo hebben moeten afzien ben ik best wel dankbaar dat mij die ongemakken als slechte nachtrust, vermoeidheid en zelfs uitdroging nog niet op mijn pad zijn gekomen. Ik ga vooralsnog, zij het in een wat lagere versnelling, nog gewoon op pad.
Bos met schaduw en natuurlijke airco
Het is al van alle tijden dat de temperaturen in het bos altijd koeler zijn dan daar erbuiten. Voor wie de puf heeft is een koele wandeling onder het dak van het bos een aanrader. Ik ga mee met onderzoekers die het over een verschil, als we het over deze hittegolf hebben, van wel tot 10°C koeler hebben. Bomen en planten nemen water op uit de bodem en verdampen dit via hun bladeren. Dit proces onttrekt warmte aan de lucht, waardoor het er heerlijk fris aanvoelt. De wandelpaden in lommerrijke bossen liggen in ons gebied binnen korte afstand. De natuurlijke airco staat aan, gewoon eens doen!
Wauw, een speerdistel
Maar eerst fiets ik nog even langs het Boetelerveld voor een klusje. Bij het parkeren van mijn fiets vallen me de talrijke dagvlinders op. Ze zitten op een stekelige speerdistel met haar bloemen die boordevol nectar zitten. De zwarte planken van het schuurtje op de achtergrond zorgen voor vele mooie foto’s. Eenmaal op pad over de heide gebied de eerlijkheid me te zeggen dat een rondgang hier niet de beloofde schaduw brengt. Ook vóór de Natura 2000 herstelmaatregelen was dit rondgaande wandelpad al matig beschaduwd. Voor schaduw moet je vooral naar de landgoederen gaan. Maar dan, echt waar, vliegt er onder de hete middagzon, toch zomaar op minder dan vijftig meter een Rode Wouw op! Wat mooi man! Klik, klik, hij staat er op!
(Lees verder onder foto)
‘Op noar Schoonheet’n’
Nou en nu op naar Schoonheten. Oh kijk, ssst, ssstop, ssstil! Die buizerd ziet of hoort me niet terwijl ik er vlak achter op de weg ineens stop. Hij is gefocust op iets beneden hem… meestal een muis. Het paaltje is van de afrastering langs een nog niet gemaaide watergang. Hier is geen wateraanvoer en dus staat de sloot droog. In de hoog bloeiende ruigte is iets te halen. Ssst, ja daar gaat ie! Klik, klik! naar beneden, klik klik, vleugels wijd en klik klik, pats!, onzichtbaar onder het gras, weg is ie! En tja, zijn missie is geslaagd.
Hé hé, ik ben op Schoonheten. Eerst nog even kijken over de velden of er nog iets bijzonders vliegt. Nee, deze keer niet, maar daar komt toevallig de goedlachse buurvrouw aangelopen met haar hondje, altijd goed te passe en makkelijk in de praat. We hebben het even over de ijsvogeltjes van afgelopen winter op deze plek aan het water en dat bijzondere vogeltje met dat rode kopje in haar tuin, over rode wouwen en hoornaars en gaan vervolgen na ons gezellige gesprekje ons eigen weg. Zij gaat lekker wandelen langs de bosrand, het hondje voorop en ik… ik ga nu toch echt naar die mooie lange Sitka sparrenlaan.
… en daar staat de natuurlijke airconditioning aan… lekker hoor…
