Als Klimaatburgemeester van Raalte beleef ik Nederland niet vanuit de auto, maar vanaf het fietszadel. Dan zie je een ander land. Een land dat nog altijd prachtig is, maar ook een land waarin de gevolgen van klimaatverandering en de verharding van onze samenleving niet meer te negeren zijn.
Onze fietstrektocht is dankzij de zorgvuldige voorbereiding van René een aaneenschakeling van bijzondere plekken. We fietsen langs uitkijktorens,natuurgebieden, kunst in de openbare ruimte en musea. We ontmoeten vriendelijke mensen, worden gastvrij ontvangen op campings en raken in gesprek met andere fietsers. Dat is het Nederland waar je blij van wordt.
(Lees verder onder foto)
Maar wie goed kijkt, ziet ook een andere werkelijkheid
Naarmate we verder richting Noord-Brabant fietsen, verandert het landschap zichtbaar. Natte natuurgebieden zijn verdroogd. Beken en sloten staan droog. De bodem is hard en gebarsten. Dit zijn geen doemscenario’s voor de toekomst; dit gebeurt nú. Wie dan nog beweert dat klimaatverandering een ver-van-mijn-bedshow is, hoeft alleen maar een paar dagen door Nederland te fietsen.
Nog schrijnender is wat er op onze wegen gebeurt
Steeds vaker lijkt de openbare ruimte het domein van snelheid, lawaai en eigenbelang. Auto’s, zware landbouwvoertuigen, vrachtwagens, fatbikes, elektrische steps en motorcrossers eisen letterlijk en figuurlijk alle ruimte op. De fietser moet maar uitkijken. Wie kwetsbaar is, lijkt zich te moeten aanpassen aan degene met de meeste pk’s of de hoogste snelheid.
Op meerdere plekken zagen we voertuigen die de maximumsnelheid zichtbaar overschreden. Fietsers werden opgejaagd, stofwolken vlogen op en gevaarlijke situaties ontstonden. De vraag dringt zich op: waar is de handhaving? Zijn verkeersregels nog bedoeld om na te leven of alleen om op verkeersborden te zetten?
Ook respect lijkt steeds vaker plaats te maken voor onverschilligheid. In Veldhoven werden wij zonder enige aanleiding uitgescholden door een groep feestvierders op een bierfiets. Niet omdat we iets verkeerd deden, maar simpelweg omdat het blijkbaar normaal is geworden anderen te intimideren voor eigen vermaak.
Een samenleving wordt niet alleen beoordeeld op economische groei of technologische vooruitgang. Ze wordt ook beoordeeld op hoe veilig, schoon en respectvol de openbare ruimte is voor haar inwoners.
Klimaatbeleid gaat daarom over veel meer dan CO₂. Het gaat ook over leefbaarheid. Over gezonde lucht. Over stilte. Over ruimte voor fietsers en wandelaars. Over natuur die niet verdroogt. Over verkeersveiligheid. En vooral over de vraag: nemen we nog verantwoordelijkheid voor elkaar?
(Lees verder onder foto)
Nederland noemt zichzelf een fietsland. Dat is iets om trots op te zijn. Maar die titel behouden we niet vanzelf. Zolang snelheid belangrijker lijkt dan veiligheid, lawaai belangrijker dan rust en handhaving achterblijft, leveren we stap voor stap kwaliteit van leven in.
Onze fietstocht heeft ons niet alleen laten zien hoe mooi Nederland is. Hij heeft ons vooral laten zien hoeveel er op het spel staat.
Klimaat begint niet in Den Haag. Het begint opstraat, in de berm, langs de beek en op het fietspad. Daar wordt zichtbaar welke keuzes we werkelijk maken.
Anny Legebeke
Klimaatburgemeester Raalte
🍀👩🌾🍀
1 reactie
Harrie Kiekebosch
Vorig jaar in Duitsland langs de Rijn gefietst. Vorige week rondje België gedaan. En pas nog stukken in Noord Spanje gefietst. Wat een verademing daar als fietser op de weg te zijn. Chauffeurs wachten achter je tot ze zeker weten dat ze je ruim kunnen passeren. Net over de grens naar Nederland werd ik gelijk weer afgesneden door een idioot die zij auto als moordwapen gebruikt.