Met een stel nichten, één dappere neef en de aanhang verzamelden we ons in hetzelfde restaurant waar opa en oma Proper ooit, 63 jaar geleden hun 40-jarig huwelijk vierden. Ze verschenen op een film uit 1963 – in kleur nog wel! In de zaal hing de sfeer van een ver verleden, terwijl het zachte gezoem van de projector en het gerinkel van kopjes de gespannen stilte vooraf net genoeg vulden.
Ineens waren ze er weer! Opa, met zijn sigaar, genietend. Zijn speciale loopje dat hem zo typeerde. Oma, in een prachtige blauwe jurk; stralend en trots, seringen in haar armen, terwijl er lieve versjes door haar kleinkinderen werden voorgelezen. Alsof ze werkelijk even bij ons waren, samen met al die andere mensen die helaas ook niet meer leven. Ooms tantes..zo dichtbij dat je bijna hun aanwezigheid kon voelen. Er ging een golf van ontroering door de groep; een lach en een traan lagen vlak naast elkaar. Kleine blije meisjes paradeerden voorbij in crêpepapieren rokjes, mét petticoats die vrolijk op en neer dansten. Wat een onbevangenheid, wat was het een mooi warm feest! In de prachtig aangelegde tuin aan de IJssel kronkelden de graspaadjes tussen de bloemen, terwijl de harmonie voor het echtpaar een serenade speelde. Oma, ze danste met ons… om nooit te vergeten…
Af en toe klonk er tijdens het filmpje een uitroep en gelach. “Kijk die kapsels!” En even later werd het stil. Want daar liepen ze weer, onze opa en oma. Levend, lachend, zwaaiend en dansend. Voor een paar kostbare minuten waren ze weer gewoon onder ons. Weet je hoe bijzonder dit voelt?
We keken samen naar onze eigen geschiedenis.
We voelden de liefde van onze familie en vooral van onze allerliefste opa en oma. Bedankt allemaal!
Website Proper Art
