Sinds kort hangt er iets nieuws aan de muur. Een Samsung The Frame. Een televisie die zich voordoet als kunstwerk. Strakke vormgeving, mooie lijst en als hij uitstaat is het gewoon een schilderij. Geen zwart gat meer in de woonkamer waar je je interieur omheen moet organiseren. Daar hangt hij of zij… keurig tussen mijn schilderijen. Tikje brutaal …
Zodra het apparaat aangaat, verandert onze woonkamer in een museum. Van Munch tot Monet, van Vermeer tot Keith Haring: de hele familie rolt inmiddels door de kunstgeschiedenis. Wat een bijvangst!
Het aardige is dat we het er ook nog over hebben. Onder elkaar, maar ook met bezoek. Kunst is een prima gespreksonderwerp. Zelfs kleine C. van één jaar heeft haar voorkeur al bepaald. Zodra Keith Haring verschijnt, begint ze spontaan te dansen. De felgekleurde figuurtjes op het scherm krijgen de waardering die ze verdienen. Kunst communiceert. Zonder woorden, maar mét dansmoves.. haha Keith en kleine C…
Vandaag is de pijp van Matisse aan de beurt. Met zijn pijp die geen pijp is. Dat roept bij M. nostalgische gevoelens op. ‘Precies zo’n pijp had ik vroeger ook.’ ‘Heb je hem nog?’ ‘Ik zal er eens naar zoeken.’ De een ziet een meesterwerk, de ander een verloren gebruiksvoorwerp met heimwee naar de geur van pijptabak. Slecht hè?
Ik vlieg inmiddels dagelijks vanaf de bank door de kunstgeschiedenis. Van abstract naar impressionistisch en via een uitstapje naar de moderne kunst weer terug naar de Hollandse meesters. Je kunt werken rouleren of achtergrond info opzoeken over een werk.
Een huiselijk museum. De suppoost ontbreekt nog. Al vermoed ik dat kleine C. die functie graag op zich neemt. Vooral bij Keith Haring.
M. houdt ondertussen de afstandsbediening technisch in de gaten. Je weet tenslotte maar nooit wanneer de kunst weer even plaats moet maken voor het journaal.
Website Proper Art
