Denne is er achter waarom poes Tata op een pompoen van Overesch lijkt

De poes die hier al jaren om het huis zwerft is van de buren. Daar waar ik woon past er tussen buren in relatie tot de bebouwde kom een complete woonwijk. Dus het dier heeft iedere dag een heel stuk te lopen. Daar krijgt ie honger van, dus krijgt hij dagelijks een eitje van onze kippen. Nee, die geven hem dat zelf niet, mijn vrouw is intermediair. Die kan dat veel beter dan ik.

Tata is poes en geen kat. Kat is vermijdend gedrag omdat we poes associëren met het vrouwelijke geslachtsorgaan. Als je poes tegen een poes zegt moeten we gniffelen. Maar ik ben niet van vermijdend gedrag. Noem een vagina geen poes meer, dan kan een kat weer poes heten. En trouwens, sinds schaamhaar geschoren wordt, past poes voor vagina ook helemaal niet meer.

Poes heet Tata omdat mijn kleinzoon nog niet veel verder is met zijn woordenschat dan dat. Eigenlijk hadden we de kippen in de tuin ook wel Tata kunnen noemen. En ik mezelf ook, overigens. Maar de kippen heten Proeta. En ik Opa. Voor wie dat nog niet wist: Mamma heet mamma omdat dat meestal het allereerste is wat een baby kan zeggen. Pappa is meestal het tweede woord in de uitbreiding van de woordenschat. Daarna kopen oma en opa. Ook in die volgorde. Iets als vader, moeder en grootouders, dat is volwassenengezever.

Tata is oranje, als die opgerold in het zonnetje ligt lijkt ie wel wat op een pompoen zoals ik die afgelopen herfst van het land van Overesch haalde. Ik droomde laatst dat dat een veld was vol Tatas.

Hoe komt een poes aan zo’n pompoenkleur? Meng willekeurig welke poezenhuid-kleuren en je komt nooit op een pompoenkleur uit. Hoe zit dat genetisch? Laat ik dat nou laatst gelezen hebben in een nieuwsbrief met wetenschappelijk nieuws. Nee, niet De Stentor.

Tata kleurt als een pompoen omdat hem een minuscuul stukje DNA op het X-chromosoom ontbreekt. En daarom zijn bijna alle oranje poezen mannetje. Want die hebben maar één X-chromosoom. Vrouwtjes hebben er twee. De kans is heel klein dat op beiden dat stukje DNA ontbreekt. Als mevrouw de poes op een van de twee X-chromosomen het stukje DNA mist, krijgt ze een gevlekte vacht. Oranje, zwart, met soms een snufje wit.

Dat kleine defectje blijkt een gen te activeren met de naam Arhgap36. Ik overweeg nu de poes van de buurvrouw die naam te geven. Arhgap36. Dat ligt ook wel binnen het vocabulaire van mijn kleinzoon. Als hij met een bananenprakje in de mond iets wil zeggen.