Anekdote van de MOKwerf: NEDERLAND O NEDERLAND

Door Jos van Westing

Het was weer zo ver, de gekte sloeg weer toe. De Europese voetbalkampioenschappen 2012 gingen weer van start. Hele straten vol vlaggetjes. Toeterende auto’s met opengedraaide ramen, lieten knetterende oranje liedjes horen, van ‘kampioene’ tot ‘hup Holland hup’.

Het is een soort koorts en ik moet het eerlijk bekennen, ik werd er ook door aangestoken. Alleen wilde ik het wel een beetje beschaafd houden, dus geen vlaggetjes bij de MOKwerf maar tien oranjebomen en allemaal oranje bloemen in het gras, had ik bedacht. De bomen zouden geplant worden aan de voorkant van de MOKwerf met de bloemetjes daar weer omheen, zodat er vanuit de straatkant goed zicht op zou zijn. Wel groots uitgepakt maar bij zo’n festijn mag alles wel wat uitbundiger.

De oranjebomen in wording

Massa’s oranje bloemen gemaakt van folie. Het kostte een paar centen maar dan heb je ook iets moois dat lang kan blijven staan, was de gedachte. Op bollen van 40cm doorsnee werden alle oranjebloemen opgeprikt. Een stok met boomblaadjes in het midden gestoken en als omheining hekjes geplaatst. Het was een puist werk maar als Nederland kampioen zou worden, en daar twijfelde ik niet aan, had ik toch mooi eer van mijn werk. Tijdens het plaatsen in het gras kreeg ik al opgestoken duimen en één man riep “he he eindelijk eens echte kunst”. Ik kon de grap wel waarderen (ik nam maar aan dat het een grap was) en stak, al juichend mijn armen in de lucht.

Het Europese kampioenschap

Mijn zoon en ik kijken veelal dit soort wedstrijden samen. Hij was echter niet zo optimistisch over de kansen van onze jongens. Mijn vertrouwen was groter, daarom maar ’n poultje gemaakt met als inzet een fles goede wijn. Het ging de eerste wedstrijd niet erg goed. Maar het gezegde is ‘eerste gewin is kattengespin’ en ik gaf uiteraard niet direct de hoop op, bleef positieve energie uitstralen. De tweede en derde wedstrijd werden echter ook een ramp. Kortom, ze werden er al heel snel uitgeknikkerd.

Heel Nederland en ondergetekende, knap chagrijnig en teleurgesteld. Had ik me voor niks rot gewerkt aan die installatie. Mijn investering naar de haaien en ook nog eens het verlies van een fles goede wijn. Daar ging mijn kunstwerk. Ik kon het zooitje afbreken en geen voorbijganger die nog reageerde. Ik kon geen oranje meer zien het werd meer groen en geel.