T. is acht en weet precies wat ze wil. Haar verjaardagsfeestje? Bij opa en oma in de tuin. En liefst met een schildersworkshop, samen met haar vrienden en vriendinnen. Nou, die tuin is groot genoeg.
En op 12 september werkt ook de weergod vrolijk mee. Negen kinderen, mooi weer, taart en verf. Meer heeft een mens eigenlijk niet nodig. Na taart, limo en het uitblazen van de kaarsjes – toch wel een van de heerlijkste tradities van een kinderfeestje – begint het echte werk.
Er ligt een enorm doek klaar. En daar mag alles op. Een raamwisser, een gigantische kwast, zand en nog veel meer spullen die normaal gesproken vooral uit de buurt van verf gehouden moeten worden. Hier geldt vandaag echter een andere regel: wat thuis niet mag, mag hier juist wél.
Gieten, spetteren, smeren, vegen… het doek wordt in razend tempo omgetoverd tot één groot experimenteel kunstwerk. En wat is het heerlijk om te zien: negen kinderen die bloedserieus kijken, elkaar aanwijzingen geven en ondertussen compleet opgaan in hun eigen schilderswereld.
Daarna krijgt iedereen nog een eigen schilderstuk. De tong een klein beetje uit de mond van concentratie, de handen steeds kleurrijker en het plezier steeds groter.
Maar aan een kinderfeestje komt natuurlijk een moment waarop stilzitten niet meer tot de mogelijkheden behoort.
Verkleed en wel vertrekken ze, samen met D. en M., naar de Kortrickvijver voor een speurtocht. Daar krijgen ze natuurlijk honger van. Gelukkig staat opa klaar met zijn beroemde stapel pannenkoeken. Die verdwijnen ongeveer net zo snel als de verf op het grote doek.
En dan is het nog lang niet voorbij. Er wordt rondgereden met de bolderkar, waarin baby C. zich moeiteloos laat vervoeren als belangrijkste passagier. Er wordt geschommeld, gerend, gekletst en waarschijnlijk ook nog ergens een verdwaalde pannenkoek opgespoord.
Tot het einde van de middag drie auto’s vol kinderen weer richting de koekstad vertrekken.
Wat blijft er achter? Een verfrijk doek, wat verfspatten hier en daar en vooral een tuin die nog een beetje nagalmt van al dat gelach.
Heerlijk, zo’n kinderfeestje. Geen ingewikkelde attracties, geen overvolle programma’s. Gewoon een tuin, een beetje verf, pannenkoeken en negen vrolijke kinderen.
Website Proper Art
