Een 15-jarige studente van Syrische afkomst hield een spreekbeurt op haar middelbare school. Over discriminatie in de Nederlandse samenleving. Al onze kinderen zijn immers de toekomst van Nederland. Zorg dat ze zich optimaal ontwikkelen, opgevoed worden en participeren en luister goed naar ze!
Tekst spreekbeurt
Vandaag wil ik jullie mijn levensverhaal vertellen: ik ben geboren in oktober 2005 in een ziekenhuis hier vlakbij. Omdat mijn ouders werken, ging ik al naar de crèche toen ik zes maanden oud was. Op vierjarige leeftijd begon ik met de lagere school en op mijn elfde ging ik door naar de middelbare school. Mijn leven is dus tot op de dag van vandaag vergelijkbaar met dat van de meesten van jullie. Maar waarom vraag je dan toch vaak naar mijn nationaliteit als je mijn naam voor het eerst hoort? En wat anders kan ik antwoorden dan dat ik Nederlands ben? Ik ben Nederlander omdat ik hier geboren ben, maar ik krijg toch steeds vragen over de nationaliteit van mijn vader omdat mijn naam niet Nederlands is.
Telkens weer dezelfde vragen
Ik ben niet de enige aan wie deze vragen worden gesteld: Youssef, Mohammed, Fatima en Salma worden in tegenstelling tot Sophie, Dan, Emma of Lucas ook met deze vragen geconfronteerd. Deze worden alleen aan je gesteld als je vanuit het perspectief van de ander geen Nederlander bent. Volgens de definitie van de Nederlandse overheid word je als Nederlander beschouwd wanneer een van je ouders Nederlander was op het moment van uw geboorte. Maar volgens de definitie van het Nationaal Statistisch Centrum ben je een immigrant, als een van je ouders buiten Nederlands grondgebied is geboren. Dat is een duidelijke tegenstrijdigheid, vind je ook niet?
Samenleving van morgen
Hoe kunnen we samenleven in één maatschappij met eerlijke kansen voor iedereen in een tijd waarin de regering haar burgers discrimineert op basis van geboorteplaats of achtergrond van hun ouders? En waarom doet de overheid dat? Dit soort beleid zal niet bijdragen aan het bereiken van een homogene en rechtvaardige samenleving voor iedereen. Wat is de reden van de vraag over de geboorteplaats van mijn vader? Betekent dit dat ik de Nederlandse taal niet vloeiend spreek alsof ik geboren ben in Limburg, Groningen of Friesland? Betekent dit dat mijn diploma’s straks minder waard zijn omdat mijn ouders buiten Nederland zijn geboren? Wat is de impact van deze kwestie op mijn kansen op de arbeidsmarkt of om in de toekomst een woning te kunnen kopen?
Wij, zoals we hier vandaag samen zitten, zijn samen opgegroeid en zullen samen verder groeien en onze vaardigheden samen ontwikkelen. Voortdurend afvragen waar iemands ouders zijn geboren, zal zeker niet bijdragen aan gelijke kansen voor ons allemaal. Laten we vanaf nu kijken naar het individu, zijn capaciteiten en vaardigheden, in plaats van naar zijn geboorteplaats, naam. of de geboorteplaats van zijn ouders! Laten we hier en nu beginnen bij onze eigen school.. Laten we stoppen met de vraag over de geboorteplaats van de leerling of de geboorteplaats van de ouders. Deze vraag staat vandaag nog steeds op het inschrijvingsbewijs voor leerlingen die hun studie op deze school willen voortzetten! Bedankt voor uw aandacht!”
Trieste humor
Dit aangrijpende bericht deed me denken aan iets dat ik ooit als grap tegen mijn Nederlandse vriend heb gezegd:
- Als ik bijvoorbeeld om zou komen bij een verkeersongeval in Spanje, hoe zou je dan mijn overlijdensberichten schrijven?
- Gisteren is een Nederlander overleden.
- Gisteren is een Nederlander van Syrische afkomst overleden
- Gisteren is een Nederlandse immigrant overleden
- Gisteren is een Syrisch-Nederlander overleden
- Gisteren is een persoon overleden die op asielreis naar Nederland was
De drukpers zou overuren moeten maken!
Nou dat maakt me verder verder niet veel uit, zolang ik maar overtuigd blijf van het gezegde van de beroemde Romeinse redenaar Marcus Tullius Cicero:
“Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er nog zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.”
