Jos Verdaasdonk: Ik ben links en ik schaam me (bijna) nooit

Ik ben links en ik schaam me (bijna) nooit

Een linkse rakker.
Zo word ik vaak genoemd.
En trots dat ik daarop was. Echt waar!
Want links was ‘arbeider’ zijn, ‘volks’, en vooral: ‘tegen de elite en kapitalisten’.

Maar ergens is het omgedraaid, het sentiment compleet gekanteld.
Links is nu zelf de elite.
Het staat voor ‘woke’, ‘klimaat’, en niet te vergeten: ‘het opgeheven vingertje’.
Dát is wat mensen denken bij links.
Waar is dat toch fout gegaan?

Ik ben van de oude stempel links.
Ik geloof in een grote overheid.
Eentje die actief achter de voordeur bij mensen komt.
Preventieve schuldhulpverlening, actieve hulp voor een gezonde leefstijl.
Vroeg signaleren van problemen en daar op sturen.
Mensen bij de hand nemen als het moet.
Dat klinkt soft, ik weet het.
Maar alles om iedereen de kans te geven mee te doen.

Dit kan door ongelijk te investeren in gelijke kansen.
De zwakkere wijken eerst.
Met goede zorg, preventief en maatschappelijke ondersteuning.
Met goede professionals die weten wat er speelt.
Wijkagenten, praktijkondersteuners en leerkrachten.

Dit kan ook door inkomens her te verdelen.
Ja daar ben ik weer.
De man die niet populair is op verjaardagsfeestjes.
Want ik ben er voor om hoge inkomens meer te laten betalen.
Nog meer? Ja nog meer!
Ik pleit voor nivelleren, en wel zoveel mogelijk.
Voor erfenissen zwaarder belasten.
Want je hebt er alleen maar op je reet voor hoeven zitten.
En anders worden vermogens exclusief in bepaalde groepen rondgepompt.
Wil je meer gelijk kansen, moet je gaan herverdelen.
Ik zei toch dat ik niet populair ben op feestjes?

O ja, ook de bijstand moet omhoog. En het minimumloon.
Dat kan. Haal het geld weg bij wie het kan missen.
Wel zo eerlijk.
En tuurlijk haal je de prestatieprikkel daarmee niet weg.
Alsof iedereen dan maar het meest simpele werk gaat doen.
Geld is niet de enige prikkel …
Bovendien moet er heus inkomensverschil blijven.
Ondernemen, risico nemen en moeilijk werk doen, mag beloond worden.
Maar iemand die netjes veertig uur in de bouw werkt, mag toch ook zorgeloos leven?
In een koopwoning met een auto?

Ik ben dus voor een grote overheid, ik zei het al.
Noem het pamperen. Noem het mensen lui houden.
Dat zal.
Ik geloof dat waar je wieg staat, grotendeels je leven bepaalt.
En dat is niet eerlijk.

Maar de vraag is: ben ik nu ook elitair?
Omdat ik bestaanszekerheid voor iedereen wil?
Leef ik dan buiten de maatschappij? Losgezongen van de werkelijkheid.
Ik bedoel het juist zo goed.

Ik zie wijken steeds verder uit elkaar groeien.
Buurten met alleen meer tweekappers en vrijstaande huizen.
Of wijken met bijna allemaal sociale huur.
Mensen komen elkaar steeds minder tegen buiten hun eigen bubbel.
Dat is toch zo? Of ben ik gek?
Zie ik alles door een woke-bril?

En dan asiel.
Links wil de poorten wagenwijd openzetten, hoor ik vaak.
Klopt dat dan?
Of wil links gewoon zijn aandeel pakken.
Doen wat Europa en de wereld van ons vraagt? En wat we bovendien zelf hebben afgesproken?
Is het niet sociaal om vluchtelingen een nieuw leven te bieden?
En tegelijkertijd veiligelanders die rotzooi trappen terug te sturen.
Volgens mij wil iedereen een humaan beleid, zonder misbruik.
Of kijk ik nu weer door die linkse roze bril?

Ik weet het niet meer.
Linkse rakker zijn is uit.
Populist is in.
Een groep van alles de schuld geven.
Zeggen dat bepaalde groepen andere groepen haten, want dat zit in hun DNA.
Palingpopulisme. Asielpopulisme.
Tweede- derdegeneratie Nederlanders terugsturen naar Marokko, terwijl ze er nog nooit geweest zijn. Is dat dan reëel?

Je mag als echte man van het volk tegenwoordig ‘remigratie’ roepen en met prinsenvlaggen zwaaien.
Tegelijkertijd mag je voor de staat Israël zijn en tegen antifa.
Joodse mensen beschermen tegen antifascisten door met NSB-vlaggen te zwaaien.
Dat is tegenwoordig radicaal rechts. En jammer genoeg ook een grote stem van het volk.
Maar ik zie het vast niet goed.
Ik ben gekleurd.
Zuur als azijn van mijn Volkskrant-abonnement.

Ja, ik heb op Frans gestemd.
Maar ik kom er tenminste eerlijk voor uit.
Niet omdat hij nou per se zo volks is.
En tuurlijk praat hij soms wat betweterig en belerend.
Maar het gaat er om WAT hij zegt, niet HOE.
Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik wil niet elitair zijn!
Maar ook geen populist.
De SP dan maar?
Of gewoon blijven hopen op een tweede Den Uyl, of Spekman?
Wellicht kan Jan Marijnissen opnieuw opstaan?

Ik wil een eerlijk links verhaal dat opkomt voor iedereen die dat nodig heeft.
Niet alleen maar de blanke Nederlander die zich kapot werkt.
Maar voor IEDEREEN die in de verdrukking zit.
Hardwerkende Henk en Ingrid, de arbeidsmigranten die met twintig man op een kamer slaapt, en de groep vluchtelingen wiens familie is uitgemoord in Sudan.

Waar vind je dat verhaal nog?
Lees het programma van GL-PvdA, het staat er heus wel.
Het wordt alleen verteld door hoogopgeleide vingerwijzers.
Dat dan weer wel.
Maar wel met dezelfde linkse intenties als dertig jaar geleden.
Echt waar.

En tuurlijk was ik ook niet blij met die biogarde-vreters van GroenLinks.
Maar echt … het zijn net mensen.
En eigenlijk denken ze over alles hetzelfde.
En tja … wie heeft er tegenwoordig nou geen bakfiets?

Maar goed … links is dus losgezongen van de gemiddelde Nederlander.
Bij elkaar opgeteld  vullen ze nog niet eens klein tweede kamervakje.
De stem van het volk zit bij radicaalrechts.
Of extreemrechts? Want alles wat zij over moslims roepen is toch gewoon pure haatzaaierij en zondebokpolitiek?

En vertelt links echt niet het verhaal van het volk?
Of is het verhaal gewoon niet zo simpel als Wilders het doet geloven.
En moet je nu eenmaal concessies doen en maatregelen nemen waar niet iedereen blij van wordt.

Oeps… nu gedraag ik me elitair. Sorry.