Opent in een nieuw tabblad
Nieuwsbrief

Dennis van Dam: een podiumbeest met een Hellendoorns dorpshart

Storyteller Ton Brinker heeft weer een prachtig artikel geschreven. Dit keer over een markante muzikale inwoner van Hellendoorn.

Interessant? Deel het artikel
Dennis van Dam: een podiumbeest  met een Hellendoorns dorpshart
Dennis van Dam©Hier in Hellendoorn

Altijd in beweging, graag onder de mensen en zelden om een praatje verlegen. Achter de lach en feestelijke uithalen schuilt een man die tegenslagen kende, zijn roots koestert en graag iets terugdoet voor Hellendoorn en collega-muzikanten.

Door Ton Brinker

Een drukte van belang, met Hellendoorn als thuisbasis

Wie Dennis van Dam zegt, zegt Hellendoorn. Horecaondernemer, volkszanger en gangmaker: stilzitten is niets voor hem. Zijn verhaal begint aan de Matestraat, waar hij opgroeide met zijn ouders, oudere broer en tweelingzus. Vader kwam uit Hellendoorn, moeder uit Luttenberg. Vooral dat laatste dorp heeft nog altijd een speciaal plekje in zijn hart. “Als ik daar doorheen rijd, voelt het toch een beetje als thuiskomen”.

Het was een levendig gezin, waar het nodige geluid werd geproduceerd. De appel viel niet ver van de boom, want vooral zijn opa heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten. Dennis noemt zichzelf een kloon van hem, van uiterlijk tot gedrag. “Ik mis hem nog iedere dag. Bij belangrijke beslissingen vraag ik me af: wat zou opa hebben gedaan? Als het goed uitpakt, weet ik dat die ouwe daarboven trots op me is.”

Achter de lach zit ook een luisteraar

Dennis omschrijft zichzelf als druk. Heel druk zelfs. “Mijn vrouw Petra trapt regelmatig op de rem. Dan krijg ik te horen: mag het ook een tandje minder?” Hij zoekt graag de gezelligheid op, maar kan ook genieten van een rustige boswandeling met de hond en muziek op zijn oren. Behulpzaamheid loopt als een rode draad door zijn leven. Dennis zet zich in voor Hellendoorn, onder meer om Geurenpop te behouden, voor voetbalvereniging v.v. Hellendoorn, de Schapenmarkt en de intocht van Sinterklaas. Ook collega-muzikanten helpt hij graag vooruit. Soms iets té enthousiast, geeft hij toe. “Dan ben ik zo druk met anderen vooruithelpen dat ik mezelf bijna vergeet.”

(Lees verder onder foto)

Ton Brinker Dennis van Dam
©Hier in Hellendoorn

Eén compliment dat kippenvel blijft geven

Een ontmoeting met zijn vroegere basisschoolmeester Johan Braakhuis is Dennis altijd bijgebleven. Op het volle terras van De Gulle Goedzak in Hellendoorn, destijds van Dennis, wenkte de meester hem vanaf zijn rollator. “Hij zei: vroeger op school gaf ik je geen kwartje, maar hoe je het nu doet, daar heb ik diepe bewondering voor.” Dennis vertelt het nog altijd met gevoel. “Nu ik het weer zeg, krijg ik er nog kippenvel van. Dat gaf me zóveel energie.” Soms betekent één oprecht compliment meer dan een volle zaal of een druk restaurant.

Eerst de basis, dan de jongensdroom

Dat Dennis tegenwoordig grote podia beklimt, betekent niet dat hij liever eerder voor de muziek had gekozen. “Er moest eerst geld verdiend worden. Mijn pensioen moet toch ergens vandaan komen”, zegt hij lachend.

Samen met Petra bouwde hij een stevige horecabasis op. Steakhouse Noabers draait als een tierelier, dankzij een goed product en een fantastisch team. Dennis is trots op de volle  zaak en kan zich inmiddels meer richten op zijn zangcarrière. Petra laat hij het restaurant met een gerust hart leiden. “Ze heeft zich echt ontpopt tot een horecaondernemer. Ik ben supertrots op haar.”

Zijn échte muzikale doorbraak kwam met C’est la Vie. Dennis hoorde het nummer en zag kansen voor een Nederlandse versie. Hij belde zijn producer, die hem direct naar Brabant haalde. Twee uur later zaten ze in de studio. Om kwart over drie ’s nachts reed Dennis terug, terwijl het nummer onafgebroken op repeat stond. ‘Ik vond het zo mooi. Ik voelde dat we iets bijzonders hadden gemaakt.” De radiostations draaiden het grijs en het nummer stond de hele zomer in de top tien. “Toen ging het balletje rollen. Ik dacht: o, dus zó moet het!”

(Lees verder onder foto)

Ton Brinker Dennis van Dam
©Hier in Hellendoorn

Optimisme als stevig fundament

Achter de vrolijke uitstraling gaat ook een leven met de nodige tegenslagen schuil. De start van de Gulle Goedzak in 2009 leidde een jaar later bijna tot een faillissement. Ook de brand in de kelder van Noabers was een zware periode. Toch blijft Dennis vooruitkijken. “Ik heb genoeg teleurstellingen gehad, maar ik zal nooit een burn-out krijgen”, zegt hij overtuigend. Optimisme en positiviteit zijn voor hem geen loze woorden, maar de basis om door te gaan. Een houding die hem en Petra uiteindelijk veel heeft gebracht.

Een feestelijke nalatenschap, met ruimte voor een ander

Hoe Dennis hoopt dat Hellendoorn over twintig of dertig jaar op hem terugkijkt? Als een goede zanger en entertainer, maar vooral ook als iemand die tijd maakte voor leuke dingen in het dorp. Daarmee raakt hij de kern van wie Dennis is. Hij geniet van muziek, spotlights en volle zalen, maar zijn hart ligt bij Hellendoorn en de mensen om hem heen. Ook zijn opa blijft daarbij een beetje meekijken.

Dennis hoeft niet altijd het middelpunt te zijn. Al vindt hij het vast geen probleem als er ergens een microfoon voor hem klaarstaat.

Ton Brinker Dennis van Dam
©Hier in Hellendoorn

logo hier in hellendoorn

Deel het artikel:

Hier in Salland bestaat dankzij lezers zoals jij

Word supporter

HierinSalland is voor, maar ook van Salland. Wij maken onafhankelijke, lokale journalistiek over Raalte en Olst-Wijhe, gratis voor iedereen. Word supporters en ondersteun ons. Door mee te doen of met een kleine bijdrage.

Plaats de eerste reactie

Ook interessant