Bij de Slimste Mens stond de paardenbloem even centraal. Je moest er vijf woorden bij associëren. ‘Onkruid’ leverde twintig seconden op. Verdorie… Gelukkig zette Maarten van Rossem dat recht. “Kruid en onkruid is een volstrekt willekeurige ordening. Ik geloof dat je in het algemeen kunt zeggen dat iets onkruid is als je het er niet zelf neergezet hebt. Maar daarmee is iets geen onkruid!”
Zo is het maar net! Dingen waar we last van hebben zijn ondingen. Kruiden die we niet zelf gezaaid hebben zijn onkruiden. Wat een gekkigheid. Daar waar de natuur zijn gang gaat ontstaan er ondingen en bestrijden we dat. Daar waar we de natuur overnemen, organiseren we ‘open tuin-dagen’. Nou, als de natuurliefhebbers in de appgroep van Salland Zoemt hun tuin open stellen, dan komen de bezoekers heel veel gewenst onkruid tegen. Zoals de teunisbloem. Die kwam deze maand opvallend vaak voorbij in de appgroep.
Salland Zoemt heeft een appgroep waarin natuurliefhebbers delen wat er in de natuur te doen is. Na iedere maand plaatsen we een overzicht van wat daar zoal voorbij komt.
De teunisbloem, als je hem een keer in de tuin hebt, wil je hem niet weer kwijt. Want het is een mooie statige bloem die met zijn fel gele bladeren prachtig afsteekt tegen het schemerlicht waarin hij bloeit. Opvallend aan de teunisbloem is dat de bloem overdag dicht blijft, maar als het schemert in luttele seconden ineens, floep, open is. Je kunt er echt bij blijven kijken en hoppa, daar is weer zo’n mooie bloem geopend.
(lees verder onder de video)
Teunisbloemen groeien overal, op spoordijken, op industrieterreinen, maar ook gerust bij jou in de tuin. Hoe armer de grond, hoe beter teunisbloemen het doen. De wilde teunisbloem kun je niet planten, hij moet aan komen waaien. Maar 1 is die kans vrij groot als je schrale grond hebt en 2 blijft hij bij je als hij er een keer is.
De teunisbloem is de enige plant die draadjesstuifmeel heeft, dat hangt soms zo feestelijk aan de pootjes van insecten. Tja, dan kom je als zaadje nog eens ergens. Ook vogels verspreiden het zaad. Dus dan kan de plant zelf wel tweejarig zijn, tegen die tijd heeft hij al lang voor zijn nageslacht gezorgd.
(tekst gaat verder onder de foto)
Bij de foto’s hierboven en -onder: En dan heb je de day after: de teunisbloem bloeit maar een dag. Hij begint ‘s avonds in de schemering, is ‘s nacht zo helder dat ie bijna een zaklampje is, maar dan is er de volgende ochtend al niet veel meer van over… Of toch: restjes stuifmeel die door de nachtvlinders overgelaten werden. Geen zorg: teunis heeft heel veel bloemen! Zijn hele stengel is met knoppen bezaaid. Sommigen uitgebloeid, sommigen volop in de bloei, sommigen upcoming.
Je kunt hem ook eten!
Wie zich een beetje verdiept in wildplukken weet dat de teunisbloem heel lekker is. Zo’n overdag opgerolde bloem, pluk er daar maar eens eentje van en eet die op. Heerlijk! En voedzaam ook. Superfood! De wortel kun je ook eten. Smaakt naar biet. Je kunt de bloemknoppen en (jonge) zaaddozen inmaken als zoetzuur, een heerlijke dressing op een rauwkostschotel, die je dan natuurlijk weer versiert met teunisbloemblaadjes.
Je kunt ook olie uit de zaadjes persen. Teunisbloemolie wordt gebruikt tegen eczeem, een droge huid en bij huidschilfers. Er zit GLA in, dat ondersteunt het immuunsysteem. En voor wie last heeft van stemmingswisselingen, gespannen borsten of eetbuien tijdens het menstrueren: eet eens wat meer teunisbloem!
Tot zover wat er in de juli-maand opviel. Op naar augustus. Halen we dan niet de rogge van het land?
