Ik vind het schrijnend. Vorige week kwam er een “bestand” tussen Iran en de VS. In de media gingen veel berichten niet over opluchting dat er een voorlopig einde komt aan bloedvergieten. Nee, deze vraag dook op: ‘Komt er nu een prijsdaling aan de pomp?’
Brandstofprijzen, een graadmeter van de gemoedstoestand van de Nederlander. Een prijsstijging van vijftig cent doet een geïnterviewde op NPO Radio 1 uitroepen: ‘Nu kan ik niet meer elke week naar mijn schoonmoeder in Emmen.’ Reken zelf even uit hoeveel dat scheelt. Nog niet de prijs van een biertje in je stamcafé.
Als het je toch om het geld te doen is, dan weet ik een mooi alternatief. Het OV. ‘Ja. maar op het platteland ……’ hoor ik je zeggen. Nou, dat valt soms mee. Kwestie van verder kijken dan de neus van m’n auto lang is. Ik moest naar Raalte. Laat daar nu vanuit Olst een buurtbus heenrijden. Ik check de vertrektijden vanaf Boskamp. Keurig op tijd stopt het busje bij de Boskampse kerk. Betalen kan met de OV-chipkaart. Of een los kaartje kopen. Er zijn al drie stoelen bezet. Dat strookt niet met mijn beeld dat de bus vrijwel altijd leeg heen en weer rijdt.
Wat volgt is een rit door het mooie Sallandse landschap met al die ontluikende blad- en bloemenpracht. Met de auto rijd ik ook wel eens dezelfde route. Maar in de bus kan ik beter om me heen kijken. De bus zelf voelt anders dan een ‘gewone’ bus. Ik zit in een veiligheidsgordel en de verkeersdrempels worden iets langzamer genomen. Door het formaat van de bus zitten passagiers wat dichter bij elkaar. Een mooi bijeffect daarvan is dat je gemakkelijker even een praatje kunt maken. Kom daar eens om in de grote broers van dit OV.
Onderweg stapt een controleur in. Niet voor kaartjescontrole, maar iemand van de organisatie die kijkt of de chauffeur wel goed rijdt. Om de kwaliteit van de rijstijl in de gaten te houden gebeurt dat eens in de twee jaar. Martin, de chauffeur, rijdt niet anders dan voor de instapper. Hij heeft blijkbaar vertrouwen in zijn stuurmanskunst.
In een half uurtje ben ik in Raalte. Daar heb ik even een praatje met Martin, al zes jaar chauffeur op deze buslijn 516. Zo’n 45 vrijwilligers verzorgen de ritten. De bus is van RRReis. Een deel van de reizigers is vaste klant. Zoals scholieren, mensen die familie bezoeken of naar hun werk gaan. Daarnaast losse instappers, zoals ik.
In Salland zijn meerdere lijnen. Uit Wijhe bijvoorbeeld vertrekt buurtbus 563 naar Raalte. Voor de prijs hoef je het niet te laten. Een ritje Olst-Raalte kost iets meer dan een liter benzine. Je krijgt er een vlotte, relaxte rit voor terug. Ondertussen geniet je van de mooie omgeving. De moeite waard om een keer te proberen, ook als je een auto hebt. Want in Raalte kan ik mooi van het uitgespaarde benzinegeld een biertje kopen. Bovendien kan ik me met dat ‘glaasje op’ veilig terug laten rijden.
Deze win-win past zo in een reclamespot. Bij deze.
