Kijk nou, ze zijn er weer! Naast het fietspad dartelt een klein wittig vlindertje met knal oranje vleugeltopjes een eindje met me mee. Het eerste oranjetipje dat ik zie dit voorjaar! Alleen de mannetjes hebben van die oranje vleugeltopjes terwijl de vrouwtjes gewoon wit zijn als ze hun vleugels openen. Maar beide hebben aan de buitenkant een prachtige tekening op hun vleugels, die wel op kant lijkt, zo mooi!
Ik had ze eigenlijk kunnen verwachten want er staan hier ook pinksterbloemen en dat zijn de waardplanten van de oranjetipjes. Het vrouwtje legt hierop haar eitjes. De eerste rups die uitkomt heeft precies genoeg aan de hele bloem en eet daarnaast ook de andere eitjes op voordat hij/zij klaar is om zich te gaan verpoppen en zelf zo’n oranjetipje wordt.
Maar dat was op de dag na Pasen en toe stonden de Pinksterbloemen dus al volop in bloei. Nu komt bij mij de vraag op waarom deze bloem eigenlijk pinksterbloem heet? Daarover zijn meerdere verhalen bekend. In het ene verhaal gaat het erover dat het gaat over de pinken, jonge koeien, die na de winter weer de wei in mochten rond de tijd dat de eerste pinksterbloemen bloeiden. Een andere versie luidt dat de pinksterbloemen begonnen te bloeien ver na Pasen tegen de tijd dat het tegen Pinksteren aan liep. Deze bloemen zouden dus Pinksteren aankondigen. Vroeger zorgden de koudere winters namelijk voor een latere bloei maar door de opwarming van de aarde valt die bloeitijd tegenwoordig enige weken eerder.
In Zeeland wordt hij koekoeksbloem genoemd omdat de bloei parallel loopt aan de komst van de koekoek in ons land. Dan is er nog het zogenoemde ‘Pinksterbruidje’ verhaal. In de folklore werd een jong meisje tijdens een lentefeest versierd met pinksterbloemen. Er zijn dus meerdere verklaringen waarom de pinksterbloem aan zijn naam is gekomen.
Voor mij echter was het alsof Pasen en Pinksteren op één dag vielen…
Foto’s
