De gemeente Olst-Wijhe heeft de inwoners van Wesepe een brief gestuurd (Klik hier voor de brief). Daarin staat dat het onderzoek naar een binnensportvoorziening, uitgevoerd door de werkgroep van SC Wesepe, niet langer leidt tot een zelfstandig besluit over een sporthal. In plaats daarvan wordt het onderzoek ingevoegd in de Gebiedsgerichte Aanpak (GGA): een groter traject waarin ook woningbouw, onderwijs, mobiliteit en leefomgeving worden meegenomen.
De sporthal moet nu concurreren met andere belangen. Besluitvorming volgt op z’n vroegst in december 2026. Het raadsvoorstel van augustus 2025, ingediend door wethouder Hans Olthof, beloofde realisatie in 2028. Dat is van tafel. Ondertussen is de nieuwe gemeenteraad afgelopen dinsdag geïnstalleerd en begint de coalitievorming. Dit is het moment waarop de sporthal het bestuursakkoord in moet, of er definitief uit valt.
(Lees verder onder foto)
In het kort:
- Raadsvoorstel 2025 beloofde: sporthal bouwen in 2028, kapitaallasten vanaf 2029
- Gemeente schuift sporthal nu in de Gebiedsgerichte Aanpak (GGA)
- Sporthal concurreert voortaan met woningbouw, onderwijs en mobiliteit
- Besluit uitgesteld tot minimaal december 2026
- Gemeente geeft toe: “Het proces had beter gekund en ook beter gemoeten”
- Werkgroep SC Wesepe stak maanden werk in plan dat nu op de stapel belandt
- College week af van raadsbesluit zonder nieuw mandaat van de raad
- Nieuwe raad geïnstalleerd, coalitievorming begint nu
Oorzaak
Pak de popcorn er weer bij. Want het Sallandse sporthal-drama heeft een nieuw seizoen. In september schreef ik over seizoen 7: de oordeelsvormende raadsbijeenkomst waar iedereen het eens was, niemand verantwoordelijkheid nam en het CDA ontroerd zat te knikken (De Sallandse Geus: Van droompaleis tot gymzaaltje – zeven jaar Wesepe in vogelvlucht.). Ik eindigde met de voorspelling dat het Plan van Eisen te duur zou blijken en de raad zou schrikken.
Ik had gelijk. Maar zelfs ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan.
De belofte
Laat ik eerlijk zijn. Het raadsvoorstel van 26 augustus 2025 was helder. Portefeuillehouder Hans Olthof legde een strak schema voor. Na het raadsbesluit: verdere uitwerking door de werkgroep. Maart 2026: college stelt Programma van Eisen vast. Juni 2026: besluitvorming in de kadernota. 2028: realisatie. 2029: kapitaallasten in de begroting.
De werkgroep van SC Wesepe kreeg €50.000 en een opdracht: werk jullie wensen uit tot een professioneel plan. Dat hebben ze gedaan. Met energie, met expertise, met avonden en weekenden die ze ook op de bank hadden kunnen doorbrengen. Een multifunctionele sporthal op De Muggert. Ruimte voor handbal, volleybal, zaalvoetbal, gymnastiek. Tribune, kleedkamers, kantine, vergaderruimtes. Een plek waar Wesepe kan sporten, samenkomen en groeien.
En dan. Dan blijkt dat zo’n voorziening meer dan 10 miljoen euro kost.
De draai
De brief die de inwoners van Wesepe ontvingen is een meesterwerk in bestuurlijk terugkrabbelen. Lees maar mee.
Het college schrijft dat het onderzoek van SC Wesepe wordt gebruikt “als belangrijke bouwsteen voor de gebiedsgerichte aanpak.” Bouwsteen. Niet als fundament. Niet als startschot. Als bouwsteen. Eentje van vele, op een hoop met woningbouw, mobiliteit en onderwijs.
Vervolgens: “Dat is anders dan wij aan het begin van dit proces hebben geschetst, waarbij de realisatie van de sporthal centraal stond.” Hier staat letterlijk: we hebben jullie iets anders beloofd dan wat we nu doen. In ambtelijk Nederlands is dit een bekentenis. In gewoon Nederlands is dit: we hebben jullie aan het lijntje gehouden.
En dan het excuus: “Het proces had vanuit onze kant beter gekund en ook beter gemoeten. Dat betreuren wij.” Ze betreuren het. Niet: we gaan het anders doen. Niet: hier is plan B. Ze betreuren het. Alsof spijt een beleidsalternatief is.
Maar hier wordt het pas echt interessant. Want die tijdlijn was geen bijzaak. Het was de aanpak waarmee de raad heeft ingestemd. De raad gaf geen blanco cheque van €50.000 met de boodschap “doe er maar wat mee.” De raad stemde in met een plan dat een helder doel had: een sporthal in 2028. Maart 2026: PvE vast. Juni 2026: kadernota. 2028: bouwen. Door daar zonder overleg fundamenteel van af te wijken, passeert het college de raad. Het college kan betogen dat de tijdlijn formeel in de uitvoeringsparagraaf stond en niet in de besluitpunten. Maar dat is een juridisch schaamlap over een politiek feit: de raad stemde in op basis van die tijdlijn. Dat vertrouwen is geschonden. En een geschonden vertrouwen is politiek een harder verwijt dan een geschonden regel..
Het patroon
Wie het overzicht bewaakt, ziet het patroon nu glashelder.
2018: Voorzieningenhart Wesepe. Groot plan, alles onder één dak. Jaren van vergaderen, honderdduizenden euro’s aan kosten. Resultaat: nul.
2022: Raadsbesluit. Voorzieningenhart op de agenda 2022-2026. Besluitvorming voorzien in 2025. Investering opnemen in kadernota 2026-2029.
2024: Partners haken af. Wapen van Wesepe, kerk en school zien geen meerwaarde meer in clustering. Alleen de gymzaal De Nieuwe Coers blijft over als probleem. Het Voorzieningenhart krimpt tot een sporthal.
2025: Raadsvoorstel. €50.000 voor een Plan van Eisen. Realisatie in 2028. De werkgroep gaat aan de slag.
2026: De brief. Te duur. Sporthal opgeslokt door GGA. Besluit uitgesteld. Alles begint opnieuw.
Acht jaar. Drie plannen. Nul gebouwen. Eén gymzaal die al was afgeschreven toen sommige handbalsters nog op de basisschool zaten.
Wat er niet staat
De brief spreekt over “fors investeren” in Wesepe als “belangrijke groeikern.” Mooi. Maar hoeveel? Geen bedrag. Geen range. Geen indicatie. De gemeente noemt Wesepe een groeikern maar behandelt het als een parkeerplaats voor ambities.
De brief spreekt over een “integrale ontwikkelrichting” die na de zomervakantie wordt samengesteld. Wat dat precies inhoudt? Wanneer er dan wel gebouwd wordt? Wie de regie heeft? Het staat er niet.
De werkgroep van SC Wesepe stelde in mei 2025 vijf concrete vragen aan de gemeente. Over budget, over exploitatie, over de toekomst van De Nieuwe Coers, over schoolgebruik, over wie het beheer doet. Niet één van die vragen is beantwoord. Niet in het raadsvoorstel. Niet in de brief. Nergens.
En dan de zin die het meest verraderlijk is: de binnensportvoorziening wordt “niet apart bekeken of later toegevoegd” maar zit “midden in de integrale afweging.” Dat klinkt als een belofte. Maar het is het tegenovergestelde. Door het samen te voegen met alles wordt het onderdeel van een afweging waarin het kan sneuvelen. De sporthal staat niet meer op zichzelf. De sporthal moet nu vechten om budget met straten, scholen en rioolbuizen.
De rekening voor vrijwilligers
Bas Jansen, betrokken inwoner van Wesepe, schreef een reactie die je niet snel vergeet. Over het drama van het Voorzieningenhart, drie-en-een-half jaar vrijwilligerswerk dat de prullenbak inging. Over de verouderde gymzaal waar kinderen en ouderen nog steeds in sporten. Over een gemeente die zichzelf aanmoedigt, €50.000 beschikbaar stelt, het resultaat bejubelt en vervolgens op de rem trapt zodra er een prijskaartje aan hangt.
Hij heeft gelijk. De werkgroep van SC Wesepe heeft precies gedaan wat de gemeente vroeg. Ze hebben hun wensen uitgewerkt, professioneel laten doorrekenen en een plan op tafel gelegd. De portefeuillehouders hebben hen daar persoonlijk om gevraagd. En nu dat plan er ligt, is het antwoord: te duur, we stoppen het in een la met de sticker “GGA” erop.
De brief vraagt Wesepe “de energie nog even vast te houden.” Dat is veel gevraagd van mensen die al acht jaar energie vasthouden. Op een gegeven moment is de accu leeg. Niet omdat de wil ontbreekt, maar omdat het vertrouwen op is.
De kaarten zijn geschud
Op 18 maart heeft Olst-Wijhe gestemd. Pro Olst-Wijhe werd met zes zetels de grootste partij. Gemeentebelangen hield vijf zetels. CDA en VVD kregen er elk drie. Afgelopen dinsdag is de nieuwe raad geïnstalleerd. De coalitievorming begint nu.
Dit is het moment……..
Hans Olthof, de VVD-wethouder die de sporthal in portefeuille had, die het raadsvoorstel met de strakke tijdlijn indiende, die vervolgens de brief stuurde waarin alles op de GGA-hoop werd gegooid, is niet meer de wethouder. De kiezer heeft gesproken. De verhoudingen zijn verschoven.
De vraag aan de partijen die nu aan tafel zitten is niet ingewikkeld. Komt de sporthal in het bestuursakkoord, ja of nee? Niet als ambitie, niet als streven, niet als “we onderzoeken de mogelijkheden.” Als concrete toezegging. Met een bedrag en een datum.
Pro Olst-Wijhe schreef in hun verkiezingsprogramma over besluiten nemen mét inwoners, niet óver hen. Over echte zeggenschap voor kernen. Over voorzieningen versterken. Mooi. Wesepe is de eerste test. Want als “echte zeggenschap” betekent dat je vrijwilligers drie jaar laat werken en hun plan vervolgens in een integrale afweging laat verdampen, dan is het een loze belofte.
Gemeentebelangen sprak over vertrouwen in de lokale politiek. Dat vertrouwen is in Wesepe tot op de draad versleten. Dit is de kans om het te herstellen.
En het CDA? Het CDA was in september ontroerd. Laat die ontroering nu maar eens uitmonden in een harde eis aan de coalitietafel.
De vraag
Laat ik het scherp formuleren, want dit punt verdient scherpte.
De raad heeft in 2025 ingestemd met een raadsvoorstel. Niet met een los bedrag, maar met een voorstel dat een concrete aanpak en tijdlijn bevatte: PvE in maart 2026, kadernota juni 2026, realisatie 2028. Het college is vervolgens van die aanpak afgeweken. Niet via een nieuw raadsvoorstel. Niet via een raadsdebat. Via een brief aan de inwoners.
Dat is misschien geen formele schending van het raadsbesluit. De tijdlijn stond in de uitvoeringsparagraaf, niet in de besluitpunten. Het college heeft juridisch wellicht ruimte. Maar bestuurlijk en politiek is dit onzorgvuldig. De raad stemde in met dit voorstel op basis van de geschetste aanpak. Door die aanpak fundamenteel te veranderen zonder de raad te raadplegen, ondermijnt het college het vertrouwen waarop dat besluit was gebaseerd. De raad heeft niet ingestemd met een GGA-traject. De raad heeft ingestemd met een sporthal in 2028. Alles wat daarna is veranderd, is veranderd buiten de raad om.
De nieuwe raad, geïnstalleerd sinds afgelopen dinsdag, heeft drie vragen te stellen.
Eén. Waarom is de raad niet geïnformeerd of geconsulteerd voordat het college afweek van de aanpak en tijdlijn uit het raadsvoorstel van augustus 2025?
Twee. Welk maximaal investeringsbedrag hanteert het college als kader voor de sporthal binnen de GGA?
Drie. Hoe waarborgt het nieuwe college dat de sporthal niet voor de derde keer in tien jaar sneuvelt in een “integraal” proces?
Geen seizoen 8
Ik heb in september geschreven dat ik in 2028 weer zo’n column zou schrijven. Ik hoop dat ik ongelijk krijg. Ik hoop dat de partijen die nu onderhandelen het lef hebben om tegen Wesepe te zeggen: dit is wat we investeren, dit is wanneer we beginnen, dit is wanneer jullie kunnen sporten.
Geen GGA. Geen integrale afweging. Geen bouwstenen en ontwikkelrichtingen en participatietrajecten.
Gewoon een hal. Met kleedkamers. En een kantine.
Want weet je wat Wesepe niet nodig heeft? Seizoen 8.
