Van Tiny House in Olstergaard (Olst) naar off-grid leven in Zweden | Ingrid vertelt

Ingrid was de eerste bewoonster van Olstergaard. Ze ontwierp haar eigen Tiny House, woonde er ruim twee jaar — en besloot daarna haar droom te volgen. Via TinyFindy verkocht ze haar huis en emigreerde ze naar Zweden, waar ze nu woont in een 17e-eeuws huisje op vier hectare grond. Een eerlijk, inspirerend verhaal over anders wonen, lef hebben en kiezen voor ruimte en vrijheid.

Interessant? Deel het artikel

Van Tiny House in Olstergaard (Olst) naar off-grid leven in Zweden | Ingrid vertelt

In december 2021 werd Ingrids Tiny House met een dieplader naar Olst gereden. Ze was de allereerste bewoner van Olstergaard. Haar huis, dat ze zelf ontwierp en liet bouwen door Liberté Woodscapes in Werkendam, kwam terecht in een wijk die toen nog bestond uit een open vlakte met wat bouwwegen.

(Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op TinyFindy en wordt hier met toestemming gedeeld.)

Ingrid woonde er ruim twee jaar en zag de wijk langzaam om haar heen groeien. Toch merkte ze dat het leven in een steeds voller wordende woonwijk niet helemaal aansloot bij wie zij is. Ze verkocht haar Tiny House — via TinyFindy — en besloot haar droom te volgen: emigreren naar Zweden.

Hier vertelt Ingrid waarom ze die stap zette en hoe ze haar Zweedse droomhuisje van 40 m² op vier hectare grond vond.

De eerste bewoner van Olstergaard

“Het was mooi, uniek en bijzonder om als eerste in Olstergaard te wonen,” vertelt Ingrid. “Ik had veel ruimte om me heen, kreeg lieve kaartjes van buurtbewoners uit de omliggende wijk, er kwamen geïnteresseerde mensen aan de deur en ik had bijzondere ontmoetingen.”

Een zelfontworpen Tiny House en een eetbare tuin

Ingrid ontwierp haar Tiny House met een duidelijke visie: duurzaam, ecologisch, deels off-grid en levensloopbestendig. “Ik wilde een woning waarin je ook met een rollator uit de voeten kunt.”

Voor de donkere dagen zocht ze slimme oplossingen, zoals een zwaartekrachtlamp, een keukenweegschaal met opwindknop en apparaten op accu die je kunt opladen wanneer de zon schijnt. Door stijgende bouwkosten en veranderingen in de wijk kon ze niet alles direct realiseren. Zo stelde ze de regenwateropvang met waterzuivering uit.

Ook voor de tuin had ze grote plannen. “Ik wilde vooral een eetbare tuin. Naast een moestuin en fruitbomen heb ik veel eetbare wilde planten en bloemen gezaaid. Daarnaast wilde ik een verwildertuin, met schuilplekken voor vogels, egels, vleermuizen en insecten.”

Leven in Olstergaard

In totaal woonde Ingrid 2,5 jaar in Olstergaard. “Het is een wijk met warme, betrokken mensen. Er was gezelligheid, we hielpen elkaar en leerden van elkaar. Dat had ik absoluut niet willen missen.”

Ze bewaart warme herinneringen aan de vroege kopjes koffie bij haar buurvrouw — vooral wanneer haar accu weer eens leeg was — en aan de vele vrijmibo’s. Ook gezamenlijke klusdagen, speurtochten naar tweedehands bouwmaterialen en wijkactiviteiten zoals Sinterklaas, Ribs & Blues, de weggeefmarkt en het wijkfestival maakten de buurt bijzonder.

Waarom ze besloot te vertrekken

Toch merkte Ingrid dat Olstergaard uiteindelijk niet de plek werd waar ze oud wilde worden. “De oorspronkelijke plannen waren gericht op een wijk van de toekomst: duurzaam, ecologisch en samen met de gemeente ontwikkeld. Tijdens de uitvoering raakte die visie steeds meer ondergesneeuwd.”

Ze zag hoe wet- en regelgeving, personeelswisselingen bij de gemeente en commerciële belangen steeds meer invloed kregen. “Het resultaat was dat woningen groter werden, er meer milieubelastende materialen werden gebruikt en dat de spelregels steeds minder consequent werden toegepast.”

Achteraf noemt Ingrid zichzelf ook naïef. “Je kunt eigenlijk geen wijk van de toekomst bouwen met regels die gebaseerd zijn op het verleden. Uiteindelijk draait het voor gemeenten ook om kavels verkopen en woningen realiseren.”

Na bijna twee jaar, toen haar huis steeds verder werd ingebouwd, besloot ze dat het tijd was voor verandering. “Ik kwam met een droom en moest erkennen dat het eindresultaat niet was waar ik genoegen mee wilde nemen.”

Ze nam een time-out en reisde twee maanden met haar zelfgebouwde camper door Zweden.

Verliefd op een huisje uit de 17e eeuw

Tijdens die reis vond Ingrid de rust, ruimte en vrijheid die ze zocht. “Ik werd verliefd op een klein huisje in het groen.”

Het bleek een bijzonder pand: gebouwd eind 17e eeuw, van boomstammen met mos tussen de kieren, ramen zonder scharnieren die met spijkers in de kozijnen waren geklemd, geen riolering en een eigen waterbron. Alles vrijwel in originele staat. Het huisje stond al jaren leeg — geen enkele Zweed wilde het kopen.

Bij het huis hoorden drie hectare weidegrond, een hectare bos, een aardkelder, een grote schuur en een kippenren. Het ligt niet volledig afgelegen, maar wel heerlijk vrij, in een beschermd gebied met oude stenen muurtjes rondom de weides. “Hier leven herten, reeën, vossen, elanden en zwijnen. Er zijn ontelbaar veel vogels en maar liefst dertig soorten vlinders geteld. En er zijn prachtige meren in de buurt om te zwemmen en te kanoën.”

“Ik was op slag verliefd.”

(Lees verder onder afbeeldingen)

Van Tiny House naar Zweeds droomleven

Terug in Nederland bereidde Ingrid haar emigratie zorgvuldig voor. Daarna zette ze haar Tiny House op TinyFindy. “Binnen een paar dagen was het verkocht.”

Met een volgepakte camper reed ze naar Zweden en bracht een bod uit op ‘haar’ huisje. Het werd direct geaccepteerd.

Inmiddels woont Ingrid er anderhalf jaar en is ze volop aan het renoveren. “Ik wil zo veel mogelijk authenticiteit behouden, maar wel hedendaags comfort toevoegen. Denk aan een composttoilet in huis, isolatie met natuurlijke materialen en dubbel glas aan de binnenkant, terwijl de buitenramen origineel blijven.”

Ook hier werkt ze toe naar een off-grid leven. De moestuin is aangelegd, de kippen scharrelen rond en wildplukken kan overal. “En het mooie is: winkels zijn niet ver weg en er is hier volop cultuur, met musea, festivals, markten en concerten. Voor mij is dit echt een paradijs.”

(Lees verder onder afbeelding)

Marjolein tuin winter

Ingrids advies

Voor mensen die anders willen wonen heeft Ingrid een duidelijk advies: “Je hebt geduld, doorzettingsvermogen en lef nodig. En realiseer je dat anders wonen op eigen grond in Nederland niet automatisch goedkoop is. Je moet voldoen aan bouwregels en bestemmingsplannen, en dat kost geld.”

In Zweden is Tiny wonen volgens haar een stuk eenvoudiger. “Op elk perceel waar al een woning staat — zelfs een bouwval met geregistreerd adres — mag je een Tiny House tot 30 m² plaatsen. Er zijn uitzonderingen, bijvoorbeeld in beschermde natuurgebieden, maar over het algemeen is het veel makkelijker.”

Voor wie wil emigreren: “Bereid je goed voor. Elk land heeft zijn eigen regels en verrassingen. Er zijn veel websites met praktische informatie — maak daar gebruik van.”

Lees het hele verhaal op TinyFindy

Marjolein in het klein spiegel huis

 

Marjolein Jonker logo

 

Word supporter van HierinSalland

HierinSalland is voor, maar ook van Salland. Word supporters en ondersteun ons. Door mee te doen of met een kleine bijdrage.

Doneer

Interessant? Deel het artikel

Blijf op de hoogte

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke week een update van de artikelen op Hier in Salland. Iedere maand verloten we onder de abonnees een pakket uit de biologische boerderijwinkel Overesch in Raalte. Bekijk de spelregels.

Gratis inschrijven

Plaats de eerste reactie

Blijf op de hoogte

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke week een update van de artikelen op Hier in Salland. Iedere maand verloten we onder de abonnees een pakket uit de biologische boerderijwinkel Overesch in Raalte. Bekijk de spelregels.

Gratis inschrijven

Ook interessant