“Kom es kiekn”, roept opi appel tegen omi. Omi hoort slecht en schreeuwt keihard als ze de gehoorapparaten niet inheeft. “wat moek zien dan?” brult ze tegen haar hoogbejaarde man. Ze schuifelt dichterbij want zij heeft een soort van tunnelvisie diagnose. “het is nog niet kloar, maar kiek es wat mooi ! juicht opi terug. Omi kiekt en ziet wat hij bedoelt…
Maanden geleden vatte opi het plan op om zijn licht beige gekleurde “sta op stoel” weer helemaal proper te maken. Opi pakte het grondig aan; met een degelijk stuk schuurpapier startte hij bij de linker leuning. Geen half werk. Schuren kan leuk zijn. Voortvarend ging hij door en door…
Het resultaat was, zacht uitgedrukt, spectaculair. Alle beige verf werd er vakkundig afgeschuurd totdat er een donkergrijs stuk kaal leerhuid met gaten en scheuren overbleef. Het was geen gezicht. Sterker nog; het was een onbetwist armetierig gezicht.
Opi kreeg onmiddellijk spijt van zijn schoonmaakbui. Een gevalletje “even Apeldoorn bellen”,
“Niks meer aan te doen, sprak hij gelaten. Om nu een nieuwe stoel te gaan kopen…. zo lang leef ik niet meer, dat is zonde” zei hij fatalistisch toen de resterende opties werden verkend.
Opi en omi bleven maandenlang aankijken tegen een aftandse stoel die zelfs niet eens meer kringloopwaardig was.
Ken je dat gevoel dat je opeens een idee krijgt? Er bestaat ook nog leerverf, bedacht ik me. Het werd een snelle bestelling bij bol.com want waar moet je dit spul halen in ons dorp? Na een paar dagen kwam er een flesje verf binnen. Oei wel een donkere tint, maar niet getreurd; snel naar opi.
Met de heavy gel en paletmes uit mijn voorraad schildersmaterialen werden eerst de gaten gedicht.Een klein kwastje deed wonderen, het kale stuk opperhuid kreeg een beurt met de laagjestechniek. Dit procedé werd nog een keer of 6 herhaald. Het resultaat mocht er zijn, het goedje droogde snel op en de kleur bleek onverwachts perfect uit te pakken.
De bijna 100 jarige kon het niet geloven. “Mijn stoel is weer helemaal nieuw en is wel duizend euro meer waard” riep hij wel 100 keer achter elkaar tegen omi die elke keer weer vriendelijk naar hem lachte.
Wat een klein flesje verf en een beetje heavy gel allemaal kan doen met opi ‘s humeur …
“Tja, als jouw sta op stoel een groot deel van je leven is geworden, is het maar beter dattie dik vet in orde is.”
Website Proper Art
