Hasan Kaddour: Flitsen van vreselijke oorlogsherinneringen

Door de situatie in Oekraïne worden bij journalist Hasan Kaddour weer allerlei vreselijke herinneringen aan de oorlog in Syrië opgerakeld. En hij prijst zich gelukkig nu in het lieflijke Olst te wonen.

Interessant? Deel het artikel

Oorlog Syrie 01

De oorlogstaferelen in Oekraine deden mij weer bladeren door mijn papieren van kort na mijn aankomst in Nederland en ik vond een document dat ik schreef aan het begin van mijn nieuwe leven in Olst.

In het eerste jaar nadat ik me in Olst had gevestigd, woonde ik alleen met mijn papieren, mijn tv en het nieuws!

De geur van buskruit was nog niet uit mijn neus verdwenen, noch het geluid van kogels. Het leek zoiets als een verslaving tot het moment waarop ik videoclips over de bombardementen in Syrië op YouTube zette

Ik werd zelfs een beetje kalmer als ik het geluid van granaten hoorde, zoals een drugsverslaafde die een ​​injectie neemt om tot rust te komen!

Ik heb drie jaar in een stad gewoond die bijna volledig werd belegerd door het leger van het dictatoriale regime. Ik werkte eigenlijk als journalist, maar vanwege de omvang van de ramp waar we middenin zaten, werkte ik bij ambulance- en hulpverleningsteams. Dan beleef je de ramp nog veel intenser door het directe contact dat je maakt met slachtoffers via je handen, je ogen en de geuren, die je geheugen nooit meer zullen verlaten.

Het bombardement was een dagelijkse gebeurtenis, je wordt wakker met het geluid van een kanon of bom. Je ziet dat jij, je familie en je huis nog in orde zijn. Misschien heb je de gelegenheid een kopje koffie drinken, meestal niet..

De klas herhaalt..een granaat..twee.. Je telt en gaat je huis uit en je keert weer terug in dezelfde scènes als in de voorgaande dagen en je ziet slachtoffers die vandaag niet jouw geluk hadden.  Vrouwen, kinderen, puin, bloed. Afschuwelijke scènes, alleen adrenaline drijft je nog. Je hersencellen zijn bevroren, zodat je je gevoelens van pijn of angst kunt onderdrukken en je komt op een plek die werd gebombardeerd en vernietigd. Je weet zeker dat nog andere granaten dezelfde plek zullen treffen. Het is een militaire tactiek die wordt gebruikt door de troepen van Assad, waarbij je een gebied bombardeert en nadat mensen en paramedici zich hebben verzameld om slachtoffers te helpen, wordt dezelfde plek opnieuw gebombardeerd, om zoveel mogelijk mensen, paramedici of mediaprofessionals, te doden!

Het maakt je niet uit… “De dood is gewoon een toeval dat zich blijft herhalen totdat deze jou treft.” Dit is wat ik mezelf altijd zei!

Ik herinner me nog de dag, die we achteraf de zwarte dag noemden. Ik werd wakker van het geluid van iets dat ontplofte en het projectiel was blijkbaar naast ons huis gevallen. De zware houten deuren vlogen de kamers binnen als stukjes karton, ramen verspreid door het hele huis, als een tsunami door de kracht van de explosie.

We haastten ons naar buiten, mijn familie ging naar de boerderij, mijn moeder, mijn broer en mijn zus met haar dochters. Ik moest terug naar de stad. Bij het snel binnenrijden van de stad, zag ik rookpluimen opstijgen. Ik zei tegen mezelf: “Dit is geen gewone explosie, ik ken alle kenmerken van de gebruikte granaten en hun types, maar dit is iets totaal anders.”

In de stad ontmoette ik enkele mannen, voornamelijk paramedici, we liepen als zombies door de stad te midden van een granatenregen. Die vreselijke dingen kwamen op ons af vanuit de lucht, We waren er bijna van overtuigd dat vliegende schotels ons aanvielen.

Dit duurde van ’s morgens tot ’s middags. Toen ontdekten we dat Bashar al-Assad uit Rusland een nieuw type helikopter had ontvangen, die vanuit zeer grote hoogte boven de stad vloog en vervolgens de vatbommen liet vallen.

Het was de eerste keer dat we van dit explosief hoorden maar dat later dagelijkse routine in ons leven werd en een regelmatig nieuwsitem in internationale nieuwsbulletins.

(Een vatbom is een soort olievat, dat gevuld is met een grote hoeveelheid buskruit en ijzeren stukken zoals spijkers, schroot of metalen balletjes met als doel zoveel mogelijk op afschuwelijke wijze mensen te doden met deze granaatscherven)

Deze vatbombardementen werden bijna dagelijks uitgevoerd totdat ik Syrië verliet. Op die avond, terwijl ik mijn bagage aan het klaarmaken was, vonden ze het nog nodig om wat vatbommen op de stadsmarkt te gooien. De foto’s bij dit artikel werden genomen met mijn mobiel nadat de vatbommen net gevallen waren. Diezelfde avond verliet ik Syrië.

Vertrekken gaf me meer zekerheid dan afwachten of de dood slechts een toeval is, die telkens in de buurt komt en voordat je het weet ben je dan zelf aan de beurt.

Toen we de verschrikkelijke gevolgen van deze bommen kenden, verlieten families de stad zodra het radionieuws meldde dat er helikopters waren opgestegen vanaf een nabije luchthaven richting onze stad. Dit nieuws berustte op observatoria die luchthavens in de gaten houden.

Ik nam dan mijn familie in de auto mee om ze buiten de stad te brengen om de bommen te ontlopen en ging dan weer terug naar de stad om mensen te helpen die niet hadden kunnen  vertrekken

Ik weet niet meer hoe ik me toen voelde, noch hoe mijn relatie tot de dood was.

Het is een onbekend gevoel dat ik toen kreeg. Geen enkele angst..en dat maakte me juist weer bang!

Ben ik in het reine gekomen met het idee van de dood? Is de angst en het ontzag dat de heiligheid van de dood omringt bij mij verdwenen?

Voor de revolutie en de oorlog had ik nooit kunnen denken dat zoiets als oorlog zou kunnen gebeuren en dat ik dat aan zou zou kunnen, maar mensen hebben een enorm incasserings- en  aanpassingsvermogen. Hiervoor kan de mens de hitte van de woestijn en de kou van het noordpoolgebied verdragen.

Niemand verwacht dat hij het kan.. Maar als hij deze omstandigheden meemaakt, zal hij dat toch echt doen!

Nachtmerries

Tijdens het eerste en tweede jaar van mijn leven in Olst lieten de nachtmerries me niet in de steek, in het bijzonder was er een nachtmerrie die me doodsbang maakte en die herhaalde zich telkens met exact dezelfde details: Twee gemaskerde mannen met pistolen plaatsten me in de hoek van de kamer. Mijn gezicht is naar de muur gericht en iemand zet de loop van het pistool op mijn hoofd, en ik wacht tot hij de kogel afvuurt en ik denk bij mezelf “Wat zal er gebeuren nadat hij schiet, zal ik een zwart scherm zien, zoals op de tv als je die uitzet?

Wat zit hier achter.. Dan, net voordat hij zal schieten, word ik doodsbang wakker, ik voel me alsof ik echt de dood in de ogen heb gekeken. Deze nachtmerrie pijnigde me gedurende een lange periode totdat hij opeens ophield en ik heb hem al jaren niet meer ervaren heb.

Soms haatte ik het zonnige weer, in tegenstelling tot bijna alle mensen die in Nederland wonen, die verheugen zich immers juist op een zonnige dag.

Voor mij was dat anders. Als ik de jaloezieën opende en de zon zag, werd ik bang voor deze zon. Dat komt van vroeger in Syrië toen een zonnige dag altijd weer bombarderende vliegtuigen betekende.

Na jaren hier

Nu doe ik zielsgelukkig mijn raam open en zie dan de warme zonnestralen de kamers van het huis binnenkomen als gouden brokaat. Prachtige vogels komen er dan aan om het ontbijt te eten dat ik voor hen op vensterbank heb gezet.

Wat een enorm verschil tussen deze prachtige vogels die vanuit de lucht naar je toe komen en de schoonheid van het leven dragen en een metalen vliegtuig dat niets anders dan dood brengt.

Uiteindelijk betrap ik mezelf er steeds weer op dat ik Olst bedank dat mij een veilig leven midden in de prachtige natuur biedt en me elke dag beter doet voelen. Een gelukkig gevoel dat een deel van mijn geheugen heeft gewist!

Word supporter van HierinSalland

HierinSalland is voor, maar ook van Salland. Word supporters en ondersteun ons. Door mee te doen of met een kleine bijdrage.

Interessant? Deel het artikel

Blijf op de hoogte

Abonneer je op een of meerdere van onze nieuwsbrieven en ontvang elke week een update van de artikelen op Hier in Salland. Om de twee weken verloten we onder de abonnees om en om een pakket uit de biologische boerderijwinkel Overesch en de biologische Supermarkt in het Bos van Kleinlangevelsloo, beiden in Raalte. Bekijk de spelregels.

Meer over

Blijf op de hoogte

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke week een update van de artikelen op Hier in Salland. Iedere maand verloten we onder de abonnees een pakket uit de biologische boerderijwinkel Overesch in Raalte. Bekijk de spelregels.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *