Op weg naar huis kom ik langs een kringloopwinkel. Ik heb een lijstje van spullen die ik nog eens nodig heb. Ik kijk dan heel gericht of dat er op dat moment is.
Maar sinds we een kleinzoon hebben, is daar ook speelgoed bijgekomen. En je weet wel, met zo’n kleintje is alles leuk en schattig.
Ik kijk vooral naar houten spulletjes en laat het plastic links liggen. Hout voelt voor mij veel levendiger dan het plastic. Voor het ontwikkelen van de tastzin lijkt het me fijn om vooral vertrouwd te raken met natuurlijke materialen.
Maar ook hier is het verleidelijk om te veel te kopen. Het is zo leuk en kost ook niet zo veel. Toch wil ik me daar niet door laten leiden. Dus stel ik me de vraag: waar kan hij nu iets mee. De rest komt eventueel later.
Het werd een houten olifantje en tijgertje op wieltjes met daaraan een trekkoord. En twee kleine balletjes die hij kan laten rollen. Hij houdt van alles dat beweegt.
(Lees verder onder foto)
Op weg naar de kassa zag ik nog een prachtig olijfhouten plank liggen. Hier hou ik heel erg van. Het voelt zo heerlijk en het ziet er zo prachtig uit. Maar de eerlijkheid gebood met te erkennen dat ik al genoeg planken had. Dus toch maar teruggelegd. Soms bedenk ik ook nog wel of het een mooi cadeautje kan zijn voor iemand. Ik heb door de tijd ook wel ontdekt, dat je vooral cadeautjes moet geven waar de ander iets mee heeft. En dat is lang niet hetzelfde als waar jij zelf van houdt.
Omdat ik toch op pad ben, rij ik ook maar even langs de schoenenwinkel. Het is opruimingstijd. Dit moment grijp ik altijd wel aan om te kijken of ik iets nodig heb. En ja, ik had wat afgetrapte schoenen pas opgeruimd en kon wel een nieuw paar gebruiken. Het was kiezen tussen mooi, wat hipper en minder lekker zitten of schoenen die heerlijk liepen en ook mooi waren. Ik laat me ondertussen niet meer verleiden tot minder. Ik ga niet meer voor een te nauwe voorvoet of een binnenbekleding die niet helemaal comfortabel voelt. Schoenen moeten gewoon heerlijk lopen.
En dan waren er nog heerlijke wollen en mooie pantoffeltjes te koop. Zal ik..? Nee, ik had net een paar nieuwe huissloffen aangeschaft en dat is voldoende.
Bij thuiskomst constateer ik, dat ik me goed door de verleidingen heb gemanoeuvreerd. Wat zijn we toch aan veel verleidingen onderhevig.
Het is elke keer weer opletten. Want voor dat je het weet heb je weer van alles extra’s aangeschaft. En dat wat je niet echt nodig hebt, daar beleef je uiteindelijk ook het minste of geen plezier aan. Onze kinderen leerde ik, dat je niet iets hoeft te hebben om ervan te genieten. Een mooie uitdrukking daarbij vind ik: het bezit van de zaak, is het einde van het vermaak.
Website ‘t Natuurlijk Huus
