Anneke over haar eigen kunst: Draadjes, van het begin tot het eind.
Door Anneke Schep
Draadjes vormen de rode draad in mijn leven. Als kind druk met vrij borduren en barbiepopkleertjes ontwerpen. De sokken( pffff) die we op school moesten breien werden door mijn moeder afgemaakt.
Op de MMS kreeg ik eerst handwerken van een ouderwetse lerares met vreselijk antieke ideeën. Pas in de vijfde kwam er een leuke jonge lerares, die alle oubolligheid van het handwerken uit die jaren overboord gooide.
Ook op de PABO daarna inspireerde zij mij tot het maken van werkstukken in een modern jasje. In mijn werkzame leven als juf op de basisschool, leerde ik de jongens en meisjes breien in fietswielen (laat de steken maar vallen), macramé (met ijzerdraad erin om vormen te maken), vrije wandkleedjes borduren en vooral heel veel vingerhaken. We konden het hele schoolplein wel honderd keer oversteken met het lange koord.
Bij alle werkvormen ging ik altijd uit van het materiaal. Staand in het magazijn zag ik overal de waarde van in. Van verpakkingsmaterialen tot alles waar draad in verwerkt was.
In mijn vrije tijd naaide ik vaak kleding (hoewel ik dat niet zo netjes deed), breide ik truien met wilde zelfbedachte motieven en uiteindelijk ging ik over tot werken met fietsbanden. Eerst snijden en wassen en dan breide ik er sieraden van. Met draden of grote kralen erdoor gingen ze in de verkoop. Daarna verzamelde ik overal knopen. Van deze grote voorraad maakte ik unieke sieraden. Knopen met gaatjes, oogjes, gleufjes, haakjes… ik heb honderden armbanden en kettingen gemaakt.
Na mijn pensionering begaf ik mij op de wereld van textiel. Ik heb me in 2018 aangesloten bij de groep TextielkunstNu. Een groep van tien dames komt vier keer per jaar bijeen om elkaar te stimuleren en feedback te geven. We werken altijd aan een thema. Je bent heel vrij bent in de interpretatie en dat spreekt me enorm aan.
Ik heb me gericht op het maken van wandtapijten. Ik weef werelden met draad. Mijn wandkleden zijn kleurrijk, expressief en verrassend van vorm- een speelse zoektocht tussen structuur en vrijheid.
Mijn freestyle breisels en haakwerkjes leiden toevallig tot vreemde vormen en bizarre contrasten. Ik ga uit van een intuïtieve manier van werken met textiel en zo ontstaat er een beeldtaal, die je niet alleen ziet, maar bijna voelt.
Voor het thema IK ZIE… liet ik me inspireren door de tuinen in mijn omgeving. Tuinen in al hun schakeringen- van ordelijk tot wild, van ingetogen naar uitbundig, vinden hun weg in mijn wandkleden. Laag over laag opgebouwd, als groeilagen van kleur en gevoel.
Mijn werk is geen kopie van de werkelijkheid, maar een vrije interpretatie ervan. Als een tuin waarin niets hoeft, maar alles mag bloeien.
Daarnaast zijn er expressieve wandkleden ontstaan vanuit het thema: IK ZOEK. Ik zoek daarin naar verbeelding, verbinding, kleurexplosies en chaos.
Daarbij ga ik nog steeds uit van het materiaal. In de kringloopwinkels, bij stoffenzaken en bij wolwinkels verzamel ik materialen. Kraaltjes, ringetjes, papiertjes, koordjes, sjaaltjes, takjes… draadjes… alles wordt gebruikt. Ik zoek de kleuren bij elkaar en zo ontstaat er altijd een kleurrijk wandkleed.
Ik heb de afgelopen jaren regelmatig geëxposeerd met de groep van TextielkunstNu.
Solo-expositie
En wat ben ik nu trots op mijn solo-exposite in het Hoftheater in Raalte. Deze expositie is te bekijken van april tot juli 2026. Misschien heb je al een voorstelling van het werk als je onderstaande titels leest. Rood zonder grenzen, Tuin van draden, Lijnenspel, Reflectie in goud, De kracht van chaos, De wolken onder mij …
Alles begint altijd met draad. Elk draadje draagt bij aan het maken van een wandkleed. Soms zijn de draden los, soms zijn ze strak, maar samen vormen ze een geheel.
Op 30 en 31 mei 2026 sta ik met een kraam in het Hoftheater tijdens IKTOON. Op deze kraam zie je weer een heleboel draadjes in kleine wandkleedjes en draadjes aan takjes. Mijn gedichten/ gedachtenkronkels liggen ook ter inzage op deze manifestatie.
Speciaal voor de rubriek Salland Toont op de website van HierinSalland creëerde ik een nieuwe versie van de Sallandse vierkleur. De Sallandse vlag is door mij hergebruikt en veranderd in een bijzonder kledingstuk. Breisels, repen stof en draadjes in groen, geel, wit en blauwtinten geven Salland kleur.
“Salland- waar draden verbinden.”
