Bestrijdingsmiddelen blijven niet beperkt tot landbouwpercelen, maar komen ook terecht in natuurgebieden. Dat blijkt andermaal uit onderzoek van Wageningen University & Research (WUR), uitgevoerd op verzoek van het ministerie van Landbouw. Het onderzoek maakt duidelijk dat pesticiden zich via lucht en stofdeeltjes over grotere afstanden kunnen verspreiden, tot meer dan 10 kilometer.
De middelen worden niet alleen aan de randen van natuurgebieden aangetroffen, maar ook midden in beschermde natuur. Hoe groot de schade precies is voor ecosystemen en soorten is nog niet volledig vastgesteld. Voor LTO, Salland Boert en Eet Bewust en boeren die les geven aan kinderklassen is dat alle reden niet over pesticiden te praten. Maar voor de Raad van State wél alle reden te stellen dat voor het gebruik van bestrijdingsmiddelen een natuurvergunning nodig is wanneer die middelen in natuurgebieden terecht kunnen komen. Die verplichting geldt júist zolang er nog onvoldoende duidelijkheid is over de effecten.
In de praktijk is daar niks van te zien. Nu.nl deed een inventarisatie onder provincies. Nog nergens zijn vergunningen verleend voor het gebruik van bestrijdingsmiddelen die natuurgebieden kunnen beïnvloeden. Overijssel: geen aanvragen; geen vergunningen; geen handhaving. Wel een meeting waarin de provincie stelt dat de boer nog niet zonder gif kan. De Gedeputeerde gaat niet in op onze uitnodiging hem daar over in gesprek te laten gaan met biologische boeren.
Dus zijn de Sallandse Heuvelrug, het Boetelerveld en de IJsselvallei niet bescherm tegen pesticiden die als doel hebben kruiden en insecten dood te spuiten. Op sommige plekken wordt tot aan de grens van deze natuurgebieden (Boetelerveld) gespoten met bestrijdingsmiddelen.
Dat sluit aan bij de bevinding uit het WUR-onderzoek dat pesticiden zich niet beperken tot de plek waar ze worden toegepast. Door verspreiding via lucht en stof kunnen ze ook verder gelegen natuurgebieden bereiken.
WUR stelt dat uiteindelijk vooral vermindering van het gebruik van bestrijdingsmiddelen nodig is om natuur volledig vrij te houden van deze stoffen. Zover is dat in Salland nog niet. Wie nu op het platteland van de gezonde natuur geniet ziet her en der gele, want doodgespoten velden, waar dus ook geen insecten meer groeien die aan de basis van onze voedselketen staan en verantwoordelijk voor 75% van ons voedsel. Soms is het land – op advies van de LTO – snel ondergeploegd, om er geen gezeik van te krijgen. Je kunt dan nog heel goed aan de randen van de akkers zien dat er gif gebruikt is.
Met de groeten uit Salland.
3 reacties
Jolanda
Het rapport uit Wageningen laat ook zien dat er wel wat wordt gemeten maar dat slechts een paar stoffen mogelijk een effect zouden kunnen hebben.
RIVM heeft omwonenden onderzoek gedaan en diet dat nog steeds: tot op heden zijn er geen aanwijzingen voor de ontwikkeling van parkinson of andere ziektes.
Blijf bij de feiten!
Harrie Kiekebosch
Kun je aangeven waar in het rapport dat staat?
Naar welk onderzoek van RIVM verwijs je?
Welke feiten in het artikel kloppen niet?
Ruud van den Bogerd
Even een voorbeeld. In het biosfeergebied Schwäbische Alb in Duitsland werken boeren, natuurbeheerders en bedrijven al jarenlang samen om een enorm aantrekkelijk gebied te maken en in stand te houden voor bewoners én bezoekers. En nee, niet alle boeren zijn daar biologisch bezig. Maar er zijn wel afspraken over minimaal gebruik van pesticiden en herbiciden en er wordt veel informatie aangeboden over omschakelen van reguliere naar biologische landbouw en veeteelt. De Schwäbische Alb is een succesverhaal geworden. Salland zou ook een succesverhaal kunnen zijn als we op deze manier met elkaar zouden kunnen samenwerken. We moeten ons namelijk realiseren dat de geelgespoten percelen een grotere impact hebben dan wat je alleen maar ziet. Zodra bezoekers op grotere schaal ervaren dat de Sallandse Heuvelrug en directe omgeving helemaal niet zo gezond zijn om met je gezin naar toe te gaan of om ‘lekker te fietsen’, gaat heel Salland dit merken. Een streek met een ongezonde roep, dat moet je niet willen.