Als lid van de PvdA ben ik natuurlijk teleurgesteld in deze uitslag. Toch zie ik ook enkele lichtpuntjes. Ten eerste is een progressieve partij (D66) de grote winnaar en slaat de ‘fatsoenlijke’ toon van het CDA aan bij een groot deel van de kiezers. En misschien nog wel belangrijker voor mij, de rechtspopulistische stemmen zijn licht gedaald.
En dan het aftreden van Timmermans: Wat mij betreft te laat. Een persoon die – ondanks zijn ongetwijfeld grote bestuurlijke capaciteiten – zo veel weerstand oproept, had in mijn ogen nooit benoemd mogen worden tot lijsttrekker van een grote partij. De nieuwe fusiepartij GroenLinks-PvdA had er volgens mij beter aan gedaan om een verbindend persoon aan te stellen. Ik denk dat dat meer mogelijkheden had geboden op een centrum-links kabinet dan dat er nu liggen. Of de VVD moet nog een achterdeurtje vinden om, na het vertrek van Timmermans, alsnog in een kabinet met D66, het CDA en de Sociaal-democraten te stappen.
Ik las net dat 20% van de D66 stemmers vorige keer nog op GL-PvdA stemden. Dit zegt denk ik ook veel over het leiderschap of de leiderschapsstijl van Timmermans. (Zeg er wel gelijk bij dat ik die 20% erg hoog vind lijken)
Verder hoop ik dat ‘mijn’ partij uit deze uitslag leert dat het houden/hebben van een eigen Sociaal-democratisch verhaal weer belangrijker wordt dan het wijzen naar de fouten van de ander. Juist op dat laatste heeft de afgelopen paar jaar veel te veel de focus op gelegen.
Met Jetten en Bontebal – én Marjolein Moorman?? – hoop ik dat de nieuwe politieke generatie weer gaat sturen op verbinding oplossingen en fatsoenlijke politiek. Of zoals GL-PvdA het noemt: laten we Samen Vooruit gaan.
En als dat lukt, zijn voor mij deze verkiezingen toch meer dan geslaagd.
