Kijk, hier bij de watergang op de grens van bos en landschap stop ik even met de fiets. Meestal is er wel iets te zien in water, de lucht of op het land. Op het strengst van afgelopen winter zaten hier zelfs dagenlang twee ijsvogeltjes te vissen.
Samen op weg
Maar helaas, op het normaal zo rustige schouwpad begint daar nu net een stel vanaf de camping aan een wandeling met de hond. Alles in de directe omgeving houdt zich nu wel even koest. Op de klinkerweg zijn witte kwikstaartjes druk met het verzamelen van uit de boom gevallen rupsjes. Eiwitrijk voedsel waar de jonge kwikstaartje prima op gedijen. En daar komt een bromfietser aan tuffen op een heuse oldtimer. Ach die goeie ouwe tijd, mooi man!
En kijk, daarginder komt een zelfrijdende drijfmestverwerker de klinkerweg opdraaien. In de agrarische sector is deze mestinjecteur met speciale technieken als precisie en minimale bodembeschadiging een niet meer weg te denken machine geworden. En daar gaan fietsers, ook ik ga d’r achteraan. Oei! Nee hoor. We geven elkaar de ruimte, en ja, deze loonwerkers houden met de brede machines zeker rekening met iedereen. Het hoort erbij op het platteland, maar straks is het weer volop genieten op deze altijd mooie slingerweg.
(Lees verder onder foto)
Langs de bosrand
Hier steek ik de autoluwe weg over en loop langs de bosrand naar achteren. Wat een geweldig uitzicht zo op het landgoed met landerijen, gekleurde boompartijen en ook die dreigende wolkenpartijen. Schitterend! Kijk, en wanneer ik het reeënpaadje vanuit het bos, over het slootje, naar het weiland aan het bestuderen ben op prenten van zoogdierprenten vliegt daar een vlindertje dicht langs me heen en laat zich vallen tussen het gras. Kijk eens, het is een distelvlindertje met behoorlijk sleet aan de vleugeltjes.
En, nu ik hier toch ben ga ik nog snel even langs een haviksnest. En kijk, aan de poepspetjes onder het nest zie ik dat er jonkies zijn! Ma havik wordt wat onrustig en kijkt bang over de nestrand. Ja hoor, ik ga al. Over zo’n vijf weken kom ik even terug als de jongen het nest verlaten en dan voor eventjes takkeling zijn.
Vanaf de zandweg
Zo nu nog even over de zandweg met hetzelfde zicht over kasteel en landerijen. Je moet altijd geluk hebben om iets bijzonders te zien, maar meestal is er wel wat te doen. Kijk prenten van das, maar ook van kleiner spul. Oh kijk! Hier heb je een latrine! Tussen de zandweg en het weiland heb je hooguit een half metertje berm. Het stikt er van de slakken en regenwormen en het zijn merendeels de resten van deze beiden en ook van maiskorrels, van het kuilvoer bij de buurman, die deze latrine vullen.
Een blauwe reiger komt aangezeild en land elegant in het perceelslootje. Een wilde eend vliegt pardoes op en zoekt al heftig kwakend van de schrik het luchtruim op. Ik maak bewust geen spoor voor roofdieren om naar het nest te zoeken dat daar ergens moet zitten en wandel snel verder. En kijk, daar stijgt de blauwe reiger alweer op. Oh maar nu over me heen naar de andere kant van de zandweg en opnieuw landt ie weer in een slootje. Tja…
Het bospaadje
Hier ga ik over het binnendoor-bospad terug naar de fiets. Och jee! Wat een vogels, wat een muziek, het komt van alle kanten. Nu ben ik het zicht met buiten kwijt, dat vind ik altijd het lastige in een bos.
Maar oh, hier op een open plek vliegt er zomaar iets in het gras. Geen idee, ik moet even door m’n knieën op de natte grond. Het is even frutselen met de een pol gras, de gestreepte witbol, maar dan komt toch de Bruine korenbout, een libel, prachtig in beeld. Wat een wandeling en wat een kickmomenten! Er is zoveel moois om te zien en er is geen beginnen aan om dat allemaal op papier te zetten… …
Beleef de natuur als het ff kan… een korte wandeling… ga naar buiten, ga genieten, haal een frisse neus en laad je op…
