Hoe mooi is dit? M’n eigen buurtbushalte in Zwolle-Zuid aan de Democratenlaan (bijna dan). Vier jaar geleden begon ik steeds meer met de buurtbus te reizen. Stond ik elke keer bij de halte bij het winkel in het centrum van Zwolle-Zuid in het luchtledige te hangen. Nergens een plekje om te zitten met mijn versleten lichaam.
Het lukte om via de gemeente Zwolle er een bankje te regelen. Buurtbewoners die van te voren erg pessimistisch waren over mijn pogingen bij hun gemeente noemden het toen het ‘Zielman bankje’ en deden er een bordje op. Twee jaar terug dacht ik: “Ik moet zien dat ik er een dakje boven krijg. Ik (en anderen) zit(ten) hier elke keer maar in de regen en kou.”
Een strijd in bureaucratie begon. Het was volgens Zwolle niet subsidiabel bij de provincie en dus te duur. De gedeputeerde uit Heino beloofde mij twee jaar terug dingen uit te gaan zoeken, maar kwam er nooit op terug. Afgelopen december, ik was een maand ervoor achterover van de trap gevallen, gedonderd is een beter woord, en had volgens de medici een zware hersenkneuzing, zat ik daar elke keer in weer en wind. Ik maakte mij dan zo donders hellig op die gedeputeerde die mij als een stukje stront behandelde dat ik soms (ik denk nog redelijk netjes) leeg liep tegen de vrijwillige chauffeurs.
Saskia
Dan is er Saskia als chauffeur. Een vrouw hier uit het dorp. Het regent pijpenstelen en ze vraagt waar ik heen moet? ‘De Lidl’, zeg ik. “Dan zet ik je daar even af”, was haar antwoord en ze nam een andere route waar wel een fatsoenlijk bushokje was tegenover de winkels. Ze zou me daar over een uur ook weer ophalen werd de afspraak. Toen mijn verdwaasde brein weer een beetje bij zinnen kwam, bedacht ik mij: “Als zij dat kan, kunnen anderen dat ook.”
Routewijziging
Ik heb een officieel verzoek tot routewijziging bij het buurtbus bestuur in Heino neergelegd. Daar gingen ze in mee. Vanaf deze week is het zover: Iedereen kan nu droog zitten. En ja, het Zielman bankje is ook nog steeds onderdeel van de route. Maar ik denk nu wel: ‘De lokale democratie heeft gewerkt, maar die provinciale politiek kan een dikke vinger krijgen’. Maar goed, zo werkt het ook niet helemaal. Ik wil in Heino-centrum ook nog een bankje met een dakje bij de halte hebben.
Daar gaan mijn gekneusde hersenen de komende tijd eens over nadenken en ik hoop dat een gedeputeerde nu wel eens gaat meedenken.
