Bloeiend geluk in tuinen vol liefde,
waar bloesem regent met geurende kracht,
De ochtend kijkt mij vragend aan
een wereld ontwaakt in ‘t licht van de nacht.
Geurende, blozende rozen staan open,
stilte die geen woorden verdraagt
ze dragen het licht in tere beweging,
waarin elke grens langzaam vervaagt.
Groeiend in licht en geurende winden,
verlang ik naar werelden, teder en klein,
waar mensen elkaar alleen maar beminnen,
hun harten hervinden wat verloren mocht zijn.
Ik waad in mijn rozenjurk, licht en bewogen,
kies kleuren van liefde en leven,
terwijl alle bloemen, stil en teer,
fluisteren: “blijf nog even”.
Website Proper Art
