Dodenherdenking
Verdwijn niet in de nevel,
er zit nog steeds iets in de fles.
Net als in het leven is er nog tijd,
tussen jou en mij zijn er twee glazen,
misschien zelfs meer.
En een aantal lege kogels,
achtergelaten door soldaten
op de kapotte pleinen
sinds de Bevrijdingsdag.
En jij, o zoon van al deze vrede,
als je de rode anjer ziet,
Onthoud dan!
Als je de schemering ziet,
de gouden draad langs de horizon trekt,
met zwermen ganzen,
Onthoud dan!
Wanneer je het stromen van de IJssel ziet,
de randen van het bos zachtjes aanraakt
zoals geliefden fluisteren
Onthoud dan!
Als je de molen observeert,
die zingt over de vlakten
zoals een moeder zingt om haar kind te laten slapen,
en bloemen hun charmes wassen onder de regen.
Als je al deze vrede in het land ziet.
Voor iedereen die deze aarde met respect doorkruist
Voor de steden die zich hebben verzet,
tegen onderdrukkers en indringers.
De hongerwinter
en de zwarte regen
In deze steden die nooit sterven
onder de zijden schemering, geborduurd met goud
waren er bedden met liefdeskussen en ook messen
En eeuwige dromen van vrijheid
En mijn dorp dat ooit een tiener was
haar marmeren nek was nog steeds zo puur.
en de lucht stuurt haar de eerste kleur van ogen
heeft nu de verleiding van een vrouw
in het vruchtbare seizoen
en de smaak van rijpe kersen op haar lippen
Als feestwijn.
De zomer
verstrooit nog steeds zonnestralen
om haar blonde haren te vlechten
op de vijfde van mei.
En dan hebben wij een afspraak
op het moment dat de vogels terugkeren naar hun dromen
in de avond.
Taalcorrectie: Bert Hinnen
