Dag Narrige Neef,
Je hebt mooie verhalen over de sociale controle die je in de loop der jaren heeft behoed voor grotere calamiteiten. Zo is naoberschap inderdaad een hele mooie uitvinding. Hier in Luttenberg, en dan met name in het buitengebied is het ook een goede gewoonte om elkaars sleutel te bewaren en die te gebruiken voor noodgevallen, maar meestal gewoon om in vakantietijd de post uit de bus te halen en de plantjes water te geven. Zo kan mijn hond altijd logeren bij de buren drie huizen verderop en die twee van hun komen bij ons als ze een poosje weg gaan. Te weinig, veelal een jaar van te voren volgeboekte dierenpensions, zijn voor ons dus geen probleem.
Die sleutel in bewaring bij de buren heeft mij ook al eens uit netelige situaties gered. Bijvoorbeeld toen ik, zittend in de trein, bedacht dat er nog een pannetje op het gas stond te pruttelen. Ook een oude buurman, te weinig gedronken en nasleep van een flinke griep, is door dit sleutelbeheer tijdig opgenomen in het ziekenhuis.
Natuurlijk hebben we ook een buurt-app, voor de weg- of aangelopen dieren. Of voor wie ineens heel veel sla in de tuin heeft, jammer om te laten schieten! Twee keer per jaar een buurtfeestje, laagdrempelig en low-budget en zelfs geven we een onregelmatig verschijnende straatkrant uit, met nieuwtjes en lief en leed. Dat heet gewoon omzien naar elkaar, ik vind het zeker geen storende bemoeizucht.
Soms zijn er ook wel eens iets té doortastende buren, die de dierenambulance al gebeld hebben voordat ieder het berichtje heeft kunnen bekijken. Van de week dachten we een egel in de tuin te hebben, aan het gesnuffel van de hond te zien. Het bleek een schildpad te zijn, die toch zo’n halve kilometer verderop thuis hoorde. Maar een buuf had al gebeld en de schildpad was in Zwolle op te halen bij de dierenopvang. Gelukkig voor de eigenaar waren er nog geen kosten aan verbonden. Als je je hond of kat weer ophaalt, is die vaak al ingeënt en ontwormd en mag je een aardig bedragje neerleggen!
Maar om terug te komen op je ervaringen met hulpvaardige buren, gekoppeld aan je voortschrijdende leeftijd, hoe fijn is het als je gewoon een beroep kunt doen op elkaar? Wij hebben een flinke beukenheg om de tuin, al met al heel wat meters om te snoeien. Er zit ook nog zo’n mooi poortje in, kun je slecht bij de bovenkant komen. Wederhelft heeft wel van allerlei tuingereedschap, maar is voorlopig uitgeschakeld en niet in staat om deze klus te klaren. Buren genoeg die komen , de heg keurig knippen en ‘Aij es weer wat hebt, muj’t moar zegg’n, heur! ‘
Kortom, wij wonen in een buurt die kunt beschouwen als een beetje groot uitgevallen hofje. Helemaal geen wanklanken? Tuurlijk wel, gezeur, gezeik en geroddel zijn menselijk. Maar alla, wie daarop let is een kniesoor!
Heel andere stelling voor ons StraatPraatkluppie: Steden en dorpen autovrij, openbaar vervoer gratis.
