De uitvaart is een onderwerp waar we liever bij leven niet bij stil willen staan. Door er wel over na te denken, kun je het een mooie afronding en toevoeging aan je leven geven. Uiteindelijk is de dood een onderdeel van de levenscyclus, waarna er weer nieuw leven mogelijk is.
Dat is de reden waarom ik in eerste instantie begraven zou willen worden. Je geeft je lichaam heel letterlijk weer terug aan de aarde. Het is weer voedingsstof voor ander leven. Hoe mooi is dat eigenlijk. Maar toen ik me bedacht dat ik er ook wel heel erg van hou om bij een vuur te zitten, was het idee van cremeren ook zo gek nog niet. Ook dan wordt je lichaam via as weer teruggegeven aan de aarde. En hoe mooi zou het zijn als je vanuit die gedachte goed voor je lichaam hebt gezorgd en daarmee iets heel waardevols aan de aarde schenkt. Voor de meeste mensen staat dit veraf. En toch, als je erbij stil staat, zie je dat alles met alles met elkaar verbonden is. Hoe je kiest te leven, doet ertoe.
In mijn mailbox vond ik reclame over urnen en kisten gemaakt van paddenstoelen. Door dit aan de aarde toe te voegen, verrijk je het bodemleven. Zo blijf je toch nog voortbestaan. En als jouw lichaam dan te ruste gelegd maar worden op een mooie natuurbegraafplaats, is dat helemaal passend.
(Lees verder onder foto)
Op de uitvaart zelf graag natuurlijke bloemen die niet met pesticiden zijn behandeld. Of mogelijk vraag je een schenking voor de natuur. Misschien kan er in plaats van bloemen een gedachtenisboom gepland worden.
Op die manier laat je toch nog iets heel waardevols achter met jouw dood, zodat het leven door kan gaan.
