Ze vallen dit jaar samen. Een mooie kans om als Sallanders elkaar beter te leren kennen tijdens een gezamenlijke maaltijd. Die begon vrijdag in het Annahuis om 18.29 uur, toen de zon onder was en de Imam het gebed had uitgesproken.
Voor de tweede keer achter elkaar vallen Ramadan en de christelijke vastentijd dit jaar gedeeltelijk in dezelfde periode. Dat was voor ‘De Sallandse Eettafel’ en ‘Het Verdrag van Salland’ een mooie aanleiding om samen een avond te organiseren in het Annahuis.
De Sallandse Eettafel wil mensen uit verschillende bubbels met elkaar in contact brengen door samen te eten. Het Verdrag van Salland probeert via verhalen te ontdekken wie de Sallander eigenlijk is. Aandacht voor elkaars religie, tradities en cultuur past dus eigenlijk vanzelf bij beide initiatieven.
Een deel van de niet-moslimdeelnemers had de dag ook geprobeerd mee te vasten. Geen eten en drinken dus, tot zonsondergang. Dat bleek uiteindelijk best mee te vallen.
“Alleen een beetje hoofdpijn,” zei iemand, “waarschijnlijk omdat je niet drinkt en je afvalstoffen wat minder makkelijk afvoert.”
Voor moslims hoort dat er gewoon bij. Vasten tijdens de ramadan wordt ook vaak als een soort trotse prestatie gezien. “Je moet wel vroeg je bed uit,” vertelde iemand, “om vóór zonsopgang nog te eten. Dus je bent overdag soms wat moe. Maar het hoort erbij. En je gaat ook wat vaker naar de moskee.”
Die ervaringen kwamen mooi samen tijdens de avond.
Refik Köse vertelde als Sallandse moslim hoe hij de ramadan beleeft.
Mariëlle van der Vegt vertelde als katholiek over de betekenis van de vastentijd.
De overeenkomst: vasten is in beide tradities een fysieke uitdaging die je bewust aangaat. Maar het heeft ook een spirituele kant. Tijdens de ramadan en de vastentijd sta je stil bij je plek in het leven. Bij hoe je deelneemt aan de samenleving.
Bij de ramadan hoort bijvoorbeeld ook het delen van voedsel of geld met mensen die het minder hebben. En in de christelijke vastentijd is er traditioneel ook ruimte om te kijken hoe je je leven en je bijdrage aan de samenleving misschien kunt verbeteren.
Voor het Verdrag van Salland schreven Mariëlle en Refik hun namen op een lint aan de praatstok, de stok die je het woord geeft waar anderen zwijgend naar luisteren.
De gezamenlijke maaltijd bestond uit een buffet met gerechten die de deelnemers zelf hadden meegenomen. Gerechten waar de kok een persoonlijke band mee heeft. Daardoor ontstond een tafel die precies liet zien wat Salland tegenwoordig is: Sallandse lekkernijen naast gerechten uit Syrië, Turkije en andere landen van waaruit mensen hierheen zijn gekomen. Sommigen om te werken en mee te bouwen aan de economie, anderen omdat ze hun land moesten ontvluchten.
(Lees verder onder foto)
Een mooie observatie van de avond was hoe belangrijk cultuur blijft voor mensen die zich hier van elders vestigen. Je herkent dat aan Nederlanders die in het buitenland wonen en daar vaak ook een soort Nederlandse gemeenschap vormen. Een contrast met de Sallander die hier geboren en getogen is? Die loopt niet zo te koop met zijn eigen cultuur. Of is dat een verkeerde waarneming? Misschien hebben we die cultuur wel degelijk, maar zien we haar minder goed omdat we er middenin staan.
De maaltijd begon exact één minuut voor half zeven. Op dat moment was de zon onder en mochten moslims volgens de ramadan weer eten en drinken. Tegenwoordig gaat dat vaak gepaard met een alarm op smartphones. De imam van de Raalter moskee was gevraagd een gebed uit te spreken op weg naar de iftar (Arabisch voor ‘het moment waarop de vasten wordt gebroken’). Refik Köse stelde hem voor als een open en vrijdenkend persoon, iemand met wie de moslimgemeenschap in Raalte erg blij is.
Zo kwamen twee tradities, twee vormen van vasten en een hele groep Sallanders bij elkaar rond één tafel.
Nog een keer
Ramadan en de christelijke vastentijd vielen dit jaar voor de tweede keer gedeeltelijk samen. Volgend jaar beginnen ze zelfs op dezelfde dag. Maar de ramadan verschuift ieder jaar naar voren. De Islam houdt maanstanden aan als kalender en we hebben meer volle manen per jaar dan maanden. Na volgend jaar lopen de kalenders weer uiteen en is er pas rond 2034 opnieuw overlap.
Dat betekent dat deze bijzondere gezamenlijke avond nog één keer herhaald kan worden. Daarna moeten we wachten tot 2034.
De avond is mede mogelijk gemaakt door Univé
1 reactie
Anny Legebeke
Ik was erbij ; wat een mooie en fijne ervaring, de Ramadan en Vasten komen hier samen met mensen die elkaar willen ontmoeten door samen aan tafel te gaan.
Gerechten uit beide culturen om begrip te kweken voor de verschillen.
Er werden verhalen over-en-weer met elkaar gedeeld ; tijd voor reflectie reflectie en een oproep tot zelfbeheersing.
Ook een tijd om het leven en lijden van anderen te begrijpen.
Ik merkte dat ik een gevoel kreeg vanuit mijn hart en in actie voor rechtvaardigheid.
Mareille vertelde over de rozenkrans, ook wel paternoster genoemd; dit is een gebedssnoer in gebruik in de Rooms-Katholieke Kerk.
Ze vertelde het op een manier die mij weer terugbracht in mijn kindertijd. Zo bijzonder mooi en levendig. Ik merkte dat de aanwezigen met veel belangstelling luisterden.
Ook Refik vertelde zijn verhaal als moslim. Dat maakte deze avond extra leuk en interessant. Graag doe ik de volgende keer weer mee.
Anny Legebeke
Klimaatburgemeester v Raalte