Veel is over deze periode niet bekend. Ja de naam Lemming zingt nog rond. Maar wie waren de organisatoren en welke bands traden nog meer op? Een concrete aanwijzing vond ik in de verhalenreeks uit 2021 van Wouter Groote Schaarsberg en Jos Westenenk “Verdwijnt God uit Salland wat moeten de buren wel niet denken” Onderstaand het betreffende verhaal.
Door Harrie Blankenvoort
Tony Kogelman woont in Dalfsen, maar is geboren en getogen in Luttenberg. ”Ik kan me een voorval herinneren toen ik ongeveer 14 jaar oud was. In Luttenberg heeft de kerk een voorportaal. Daar, met de klapdeuren halfopen, waren jongeren onder de mis al zittend aan het kaarten. Tijdens de collecte kwam ook de koster als collectant langs. Hij was niet gecharmeerd van de kaartende kerkgangers en vertelde het verhaal aan de pastoor. De week erop noemde de pastoor vlak voor de collecte de namen van de kaartende jongeren, die vervolgens thuis flink op hun donder kregen.”
Tony ging al snel een stap verder en liet de kerk links liggen en ging in plaats van naar de kerk naar de voetbal of naar de kroeg. Het dorp sprak er schande van. Tony was een zondaar, er zou niets van hem terecht komen. Inmiddels woont hij in het buitengebied van Dalfsen in een prachtig vrijstaand huis en heeft hij goed geboerd met zijn stukadoorsbedrijf
“Ik regelde met wat vrienden bands in het parochiehuis dat toen nog onder het kerkbestuur viel. Op een keer hadden we op een zaterdagavond de band Lemming. Op het podium stond een doodskist met kruizen en brandende kaarsen. Tijdens het nummer ‘Father John’ begon er een rookshow. Plotseling kwam uit de doodskist een naakte vrouw die al dansend over het podium ging. Het publiek reageerde dolenthousiast. Het kerkbestuur reageerde ook, maar bepaald minder enthousiast. De volgende ochtend om 8.00 uur had mijn vader een boos lid van het kerkbestuur aan de telefoon. Om half negen ging opnieuw de telefoon. Weer een boos lid van het kerkbestuur. Toen om 9.00 uur de derde boze kerkbestuurder zich meldde, was mijn vader er wel klaar mee: ‘Ze hoefden niet te kijken’, was zijn reactie. Wat dat betreft nam mijn vader het wel voor mij op. Het was direct de laatste keer dat ik een bandavond had georganiseerd voor het parochiehuis. Ik heb in die tijd steeds aangegeven dat we vooraf geen weet hadden van de act met de naakte vrouw. Nu durf ik te bekennen dat dit een leugentje om bestwil was. Maar ik begrijp nog steeds niet waarom het kerkbestuur zo moeilijk deed. Het was een mooie vrouw, precies zoals God het bedoeld heeft.”
Een interessant verhaal om meerdere redenen. We lezen hoe de kerk worstelde met de houding van een deel van de jongeren richting de kerk. Jongerenorganisaties als Aksie en KPJ gingen ook hun eigen weg. De invloed van de kerk op het doen en laten van jongeren nam af. We lezen ook de naam van Tony Kogelman als een van de organisatoren! Deze familie Kogelman had in Luttenberg als een van de weinige families geen bijnaam, wat zeer uitzonderlijk was. (wellicht komt dit doordat de opa van Tony geboren in Wierden vanuit Wijhe in 1922 neerstreek aan de Oude Twentseweg 32). Of Tony daadwerkelijk zijn laatste bandavond had georganiseerd na Lemming kom ik op terug in mijn volgende column.
Tony Kogelman geboren in 1955 maar eens gebeld. Hij komt al jaren in Thailand en Laos en woont daar nu ook sinds drie jaar samen met zijn Laotiaanse vrouw. Het klimaat bevalt hem daar uitstekend. “Betere temperatuur voor mijn lichaam” aldus Tony. Er waren ook Nijverdallers betrokken bij de organisatie, dat waren de broers Anne en Effie de Jong. Als “muziekgekken” regelden zij de bands. Tony was de verbinding naar Luttenberg en verspreide de posters in 1973 op de bromfiets en in 1974 met zijn eerste auto. Zijn kameraad Flippie ofwel Willie Kogelman (geen familie pa kwam uit Nieuw Heeten en woonde op Lu 8) geboren in 1953 regelde de kassa en kascontrole.
Maar eens een afspraak gemaakt met deze Anne en Effie, die eigenlijk Frits heet. Geboren in respectievelijk 1955 en 1952. Effie wilde vroeger zijn naam Frits altijd krassen tijdens toiletbezoek maar kwam nooit verder als de F. Hij had maar eventjes tijd. Vandaar Effie. Ik word door Anne verwelkomt met een single van Cobra! De heren hebben kennelijk mijn eerste column gelezen. De term “muziekgekken” die Tony gebruikt is niet overdreven. In een twee uur durend gesprek komt het hele uitgaansleven met anekdotes van Nijverdal eind jaren 60 en beginjaren 70 voorbij. Bakker Mulder met de nozems, Noaberhuus en Top 67 in Hellendoorn, Quasimodo, Plurk laboratorium, Studio Pub, Topcorner, Dialoog (met bands als Focus, Cobra en Alquin) etc. Voer voor wel tien columns. Ik kom nauwelijks aan mijn vragen toe.
Hoe kwamen deze Nijverdallers eigenlijk in contact met Tony? Daar waar Tony dacht via de LTS in Nijverdal waar hij na de MAVO in Raalte naar toe ging houden Anne en Effie het op hun vriendengroep die ook op deze LTS zat en later in het gezamenlijke uitgaansleven. Tony was zeker geen doorsnee Luttenberger, eerder een vrijbuiter en avonturier, en kwam evenals kameraad Willie Kogelman, zodoende veel in het bruisende uitgaansleven van Nijverdal met alles wat daarbij hoorde.
En hoe kwamen ze uiteindelijk terecht met bandjes organiseren in het parochiehuis van Luttenberg? Anne en Effie houden het op een gesprek met de Apeldoornse band Railway waarbij Tony aanwezig is geweest. Dat gesprek ging over zalen waar opgetreden kon worden. De opmerking van Tony “bie oons in Luttenberg steet nog wel een zaaltie leug” bracht het spel op de wagen. Contactpersoon bij het kerkbestuur, waarvan de zaal werd gehuurd, was Johan Wellinkvoorde.
Optredens
In de periode 1973/1974 werden door het viermanschap circa 16 optredens georganiseerd. De welbekende Fools uit Volendam ook al genoemd in mijn vorige column traden tweemaal op. Die speelden alles en zorgden voor een volle bak. Tweemaal spelen deden ook de bands Railway (werk van Cream, Jimi Hendrix en Rory Gallagher) uit Apeldoorn en Dulian uit Rotterdam. De laatste band waren jongens uit de gegoede burgerij van Rotterdam met professionele apparatuur en een Hawkwind-achtig setting maar wel met een discutabele manager Chris. Daarover later meer. De band Leftside was van de partij en natuurlijk Lemming. Een aantal bands waaronder de laatste band na Lemming komt helaas niet meer boven water.
Het ging er wild aan toe. Een kring van circa vijfentwintig muziekliefhebbers kwam altijd mee uit Nijverdal. Zij waren flink meer gewend dan de gemiddelde Luttenbergse bezoekers. Waarschijnlijk was iemand uit deze groep ook de legendarische figuur die door de jonge Luttenbergers van destijds genadeloos Biafra werd genoemd. Een magere man die achter de gordijnen van het parochiehuis zat te blowen waarbij flinke rookwolken opstegen. Hij dook ook op bij fuiven onder andere in huize Kogelman.
De organisatoren feesten zelf ook flink mee bij de optredens en draaiden bij toerbeurt ook de bardienst waarbij flink genuttigd werd! De barinkomsten werden gedeponeerd in een openstaand rood koffertje achter de bar. Iedereen kon het zien. De eerdergenoemde manager van Dulian deed een voorstel aan Effie om gezamenlijk de opbrengst achterover te drukken. Dat werd natuurlijk geweigerd en de manager smeerde hem direct en werd nooit weer teruggezien. Tony had waarschijnlijk korte metten met hem gemaakt. De Schoenmaker werd uiteraard ook bezocht. Na afloop werd overnacht bij huize Kogelman. De zondagmiddag werd schoongemaakt en de restanten bier uit de vaten opgedronken! Wat een tijd.
Het optreden van Lemming was dus een succes. Niet in het laatst door het moment dat de danseres Rebecca schaarsgekleed uit een doodskist kwam. Dat kende het veelal jonge publiek in Luttenberg nog niet! Een moment om niet te vergeten. De hele zaal werd stil. De bek viel open bij het publiek aldus Anne en Effie. Minder bekend is dat er na afloop van het optreden van Lemming vernielingen op het kerkhof waren aangericht. Mogelijk hadden enkele bezoekers zich te veel laten meeslepen door de show van Lemming. Deze vernielingen en de schaarsgeklede danseres brachten het kerkbestuur ertoe geen medewerking meer te willen verlenen aan liveoptredens in het parochiehuis. Na Lemming was er nog een laatste optreden waarvoor al een contract bestond. Anne en Effie waren daar niet echt ongelukkig mee.
(Lees verder onder foto)
Want wat hebben Anne en Effie aan hun avontuur in Luttenberg overgehouden? Allereerst een belastingschuld. dubbele contracten waren in die tijd in. Dat kon zo niet langer doorgaan. Deze belastingschuld werd overigens met een regeling keurig door de heren afbetaald. De balans van het avontuur slaat wel naar de positieve kant uit vanwege de liefde. Effie trouwde met Truus Klink dochter van Herman Klink wonende op het welbekende oude cafe Tone van Geert (Meijer) aan de Hellendoornseweg 84 in Luttenberg en jongere broer Hans de Jong trouwde met Marianne Endeman.
Uitgelicht: de band Lemming
Voor wie jonger is dan zestig: Lemming bracht in de periode 1973-1975 Engelstalige rocknummers uit. Shock- of horrorrock in glamrock style. Bij optredens werd het publiek verrast op een Alice Cooper achtige setting van kruizen, brandende fakkels, rookslierten, doodshoofden, beulen, een doodskist, een elektrische stoel, zogenaamde onthoofdingen met een kettingzaag en een nu en dan (bijna) naakte danseres Rebecca. In de beginperiode ging de zanger ook nog wel eens uit de kleren. Drie-en-een-half jaar lang waren zij de meeste besproken band van Nederland. Maar niet voor iedereen was duidelijk dat het maar een act was. Ze waren eens geboekt in een dorpscafé in Staphorst en toen ze daar aankwamen werden ze door oudere bewoners weggejaagd met rieken, vorken en stokken.”
Lemming is voortgekomen uit de bands Colour en Live Colour (opgericht in 1971 en op het einde van de band al met een schaarsgeklede danseres Lucifera en show a la Lemming).
(Lees verder onder foto’s)
©Wiki
 |
De oorspronkelijke bezetting van Lemming dateert van september 1973 en bestond uit leadzanger Wally McKey, ofwel in gewoon Nederlands, Wally Slot, gitarist Harry Bruintjes, bassist Tiny Durell en drummer Tony Gloudie aangevuld met de veelbesproken danseres Rebecca. In de eerste drie jaar van haar bestaan trok Lemming nogal de aandacht met nummers als Lucifera, Father John en Queen Jacula.
Lucifera
De inspiratie voor dit nummer kwam van de markt in Brielle. Op die markt was een kraampje met allemaal horror-boekjes zoals. Lucifera, Jacula, Jungla. Het nummer wordt voorafgaan door een soort diskjockey die aankondigt dat de luisteraar tweeduizend jaar mee terug in de tijd wordt genomen
Father John
Kerkklokken aan het begin en een een Latijns gebed geschreven door de pastoor in Brielle!
Queen Jacula
Ook weer gebaseerd op een horrorstrip. Het nummer heeft een mysterieus thema. De tekst bevat regels als “You’re my queen of mystery” en “You move the death and take the breath”,
Voor het derde succesnummer van Lemming, Queen Jacula, schreef Wally naar eigen zeggen de tekst. En hij gaf de ritmiek aan. Maar ook op het singletje daarvan wordt hij niet genoemd als auteur. Het zit hem nog steeds een beetje dwars. Hij is zelf van de eerlijkheid.
Vervolg
Na het Luttenbergse avontuur werd Anne DJ bij Club 44 in Lemelerveld samen met Herman? en Frans Overhein uit Marienheem die we in de volgende column ook weer gaan tegenkomen. De legendarische Studio Pub in Nijverdal van Leo ten Brinke werd voorgezet door een stichting van Pubklanten (waaronder ook Anne) in het het pand aan de Rijssensestraat 103. Later gingen Eddy Mengerink en Anne hier verder met ” ‘t Café ” Natuurlijk weer met prachtige bands als Brainbox en een jonge Doe Maar. Daarna ging Anne met Karen de Jong daar verder als “Lambic”. Effy was nog enkele beginjaren betrokken bij Stichting Popbelang Hellendoorn en heeft thuis een prachtige mancave met gitaren en apparatuur.
Tips en opmerkingen graag aan Harrie Blankenvoort hblankenvoort@hotmail.com
