De voorjaarszon hangt al vroeg boven onze tuin en doet alsof hij speciaal voor opa M. is opgekomen. De oprit schittert van het stoepkrijt: “Welkom op opa’s feest!” in alle kleuren van de regenboog.
In de tuin is het een vrolijk georganiseerde chaos. De 3D snijbonenhut; door T. van 8 jaar volledig met touw omwikkeld alsof het een kunstwerk is, staat trots te pronken. Binnenin ligt een stapel Donald Duckies, klaar om verslonden te worden. Lekker om je even terug te kunnen trekken. Iedereen doet lekker waar ie zin aan heeft, tussendoor nog ff auto’ s wassen, fietsen naar een winkel of gewoon zitten en kiekn wat komt.
Het feestgedruis rolt ondertussen de tuin binnen. Stoelen worden verschoven, glazen klinken en opa blaast twee kaarsjes uit want 69 lichtjes passen niet op de taart.
Dan is het moment daar: opa krijgt zijn cadeau. Fonkelnieuwe glanzende klompen. Precies zoals hij had gevraagd. Alsof het afgesproken is, barst het hele gezelschap los in Lang zal hij leven. Opa lacht, zichtbaar genietend. Al die lieve vrolijke snoetjes zingen uit volle borst mee…
Overal ontstaan gesprekken. Grote plannen, kleine verhalen, en tussendoor de fratsen van de kleinkinderen zoals F. die de appeltaart in zijn stoel om laat vallen en daar zelf nog het hardst om moet lachen.
De barbecue begint te geuren en terwijl de hapjes op tafel staan, krijgt baby C. haar moment: een rondritje in de bolderkar, getrokken door haar broer en neven. Ze zit als een koningin, handen in de lucht.
“Nog een rondje!” roept iemand.
“C. vond het echt geweldig” zegt grote neef M. geruststellend tegen C’s moeder.
En dan, als kers op de taart, spelen ze het spel waarheid, doen of durven.
“Durven,” zegt M. stoer.
“Oké,” zegt zijn vader B. genadeloos, “een ei kapot knijpen tussen je handen.”
“Dat mag toch nooit!” protesteert iemand.
“Vandaag wel,” lach ik voordat iemand kan tegenwerpen. . en ja hoor … M. aarzelt geen moment en loopt even later gierend van het lachen met het eigeel tussen zijn vingers naar binnen.
Het gaat om het heerlijke gevoel dat er vandaag iets mag wat anders niet mag en vooral om de lol die daar bij hoort.
De middag kabbelt door, warm, rommelig en precies goed. De zon zakt langzaam, maar de gezelligheid niet. Dit is zo’n dag waarop niets perfect hoeft te zijn, behalve het weer, de mensen en het gelach. Dat zit wel goed in onze familie.
Van harte gefeliciteerd en nog vele jaren opa M!
Website Proper Art
© Proper Art/ Stichting Hier in Salland 2026
