In Raalte was in 1999 een renovatie van ruim 100 woningen tegenover de Hartkamp (Johanna van Burenlaan en zijstraten) Ook hier valt nog wel wat over te roddelen…
Flink aan de bak
We kwamen een dag te laat op deze renovatie wat met het afronden van de vorige bouw te maken had. Er moesten iedere week 5 woningen opgeleverd (o.a. betegeld) worden, maar doordat we een dag te laat kwamen moest er in 4 dagen 5 woningen betegeld worden. Dat werd flink buffelen. Onze werkgever kreeg per woning betaald en dit was voor hem een goede week. Dan denk je : ”Wat schuift het” ?? Helemoal niks (0.0)…
(Lees verder onder foto)
Uitdagend
Als we s ’middags nog iets tijd over hadden, zetten we de tegels vast in de volgende woning. Bij deze woning kregen we te maken met een onverwachte wending. Terwijl we naar boven liepen zagen dat de wanden in het trapgat waren bedekt met foto ’s en posters waar het hele hebben en houden van de bewoonster was te zien (Eva kostuum). Keer wat anders als behang. Dit ging diezelfde middag natuurlijk als een lopend vuurtje de bouw rond. De volgende ochtend stonden bouwvakkers in file voor deze woning. Maar mevrouw had alles op tijd verwijderd (op aandringen van de uitvoerder, die nog wel eerst zelf had gekeken).
(Lees verder onder foto)
Model
Een van de bouwvakkers kende deze mevrouw uit een bekend mannenblad. Waarin ze in vol ornaat (informeel) te bewonderen was. Het blad werd in de schaftkeet uitgebreid op de wanden gehangen. De volgende morgen stond de uitvoerder alle bouwvakkers al op te wachten en zei dat dit niet de bedoeling was, en had alles al weer verwijderd. Kinderachtig toch, ie mag ook niks meer……(waar zou hij met de posters gebleven zijn)…
Naam
Verder ging het er best wel degelijk aan toe. Als je de eerste dag op de bouw kwam (bouwbedrijf uut Roalte) werd je verplicht een naambadge (naamplaatje) op je trui, shirt of overal te dragen gedurende de duur van de bouw. De uitvoerder had zijn keet ingericht in één van de huurwoningen (tevens modelwoning). In de keuken hing aan de wand een soort van smalle brievenbussen voor het bouwbedrijf en alle onderaannemers. Hiervan was de bedoeling dat je iedere middag even controleerde of er ook post in zat. Het ging dan meestal over reparatiewerk of extra werk wat nog gedaan moest worden. Of je daar nou nog zin in had of niet…
Bakkie troost
Voor het personeel van het bouwbedrijf en onderaannemers waren vaste schafttijden vast gesteld, waar je je verplicht aan moest houden. Tussendoor koffie drinken was niet toegestaan. Wij waren gewend om nog een bakkie te doen om 11.00 uur en 15.00 uur. Maar….er woonde een tante (tante Betsie) van één van onze collega’s (tegelzetter) in één van deze woningen. Om 11.00 uur en 15.00 uur liepen we met een kruiwagen met een paar pak tegels en wat gereedschap richting tante Betsie (mut wat lieken) om daar een bakkie te doen. Wel verdacht opstellen, want dit was clandestien. Viel ook helemaal niet op, want achter de woning stonden meerdere kruiwagen met gereedschap en/of materiaal….Maar het voornaamste was: goede koffie en effe uit de sleur.
(Lees verder onder foto)
Dorst
Weer in een andere woning waren de plafonds op de verdiepingsvloer geheel voorzien van bruine kringen. Er was een wietplantage (hennepkwekerij) ontdekt op zolder en door de hoge luchtvochtigheid en de warmte gaf deze condensvorming en schimmelvorming. Op zich ook niet zo gek dat deze huurder wat bij wilde verdienen, want meestal rond de middag had hij al 4 halve literblikken bier op. En dan moest de dag voor hem nog beginnen, dus moest er flink bijverdiend worden. En hij was alle dagen thuis. Het viel op toen in één van de winters ervoor sneeuw op alle daken lag, behalve op date van hem. De kringen in het plafond zijn wel hersteld door de schilders. Waren wel meerdere lagen saus nodig om deze kringen er weer onder te krijgen. Oonze Henkie was hier niet blij mee…
(Lees verder onder foto)
Schilder
En zoals al eerder gezegd liepen er ook een paar schilders. De één was een oud- Luttenberger. Vroeger was hij mijn jeugdtrainer bij de E- tjes (en misschien ook nog wel bij de D- tjes) van S.D.O.L. Ja diss’n hef vrogger ook nog een poging gedaan om te voetballen. Conclusie : “Totaal ongeschikt” (“L.E.O”., lomp en onbenullig). Maar het weerzien met Henk was aangenaam. Telkens als ik Henk tegen kwam op die bouw riep hij : “Wie was de beste jeugdtrainer van Luttenberg”. Ik schreeuwde dan : “HENK de schilder”. Deze bouw duurde bijna een jaar.
Je kunt je wel voorstellen dat sommige bouwvakkers hier wel een keer klaar mee waren…
