De lucht hangt vol lange witte vliegtuigstrepen. Droge lucht en stabiel zonnig weer. Alweer geen spatje regen tegen de droogte. Jammer. Het klimaat is helemaal van slag zou ik zeggen, als ik er verstand van had.
Snaaien en drinken voor een halve dag
Snel zet ik de fiets op slot en voor nu heb ik genoeg om te snaaien en drinken bij me voor een halve dag. Dus we gaan, maakt niet uit waarheen, maar wel de lucht in de gaten houden hé! Onze wintergasten zijn weer terug naar het hoge noorden en anderen komen hier juist terug vanuit het zuiden. Van klein tot groot, het is allemaal weer terug of toch niet. Maar ik mis nog hier de Grauwe Klauwiertjes en de Wespendieven. Landelijk zijn er al enkelen gespot. Het is nog vroeg genoeg voor deze gasten uit Afrika en toch zijn de Boomvalkjes al wel terug.
Het is uit met de pret
En hier sta ik zowaar onder een buizerdnest en het eerste broedsel is een feit. Het mannetje draait zenuwachtige rondjes boven mij. Kijk en hier in het wat parkachtige bos heb ik een braakbal van een uil en zie daar eens, een keutel van een marter 7,5 x 1,5 cm onder dezelfde eik. Steenmarter?, maar geen spitse uiteinden, ook raar. Thuis nog eens nakijken hoe en wat.
En daar komt lawaai uit de balenperser op het grasperceel langs de bosrand. Dat klinkt niet goed en de combinatie houdt op met snelle rondjes draaien. De machine moet voldoende tijd hebben om te persen en balen te verdichten. Het op hoog tempo ‘volproppen’ werkt averechts. Het is uit met de pret.
(Lees verder onder foto)
Wow-moment
En nu naar de fiets. How ‘s, nu moet het toch niet gekker worden!! Ik sta stil!!! Hartstikke stil!!! Linkerbeen voor, rechterbeen achter! Oh, ook toevallig. Niet bewegen nu. In deze stand kan ik heel voorzichtig iets naar rechts zwenken. Als een standbeeld sta ik. Nou kom maar op!!! En rap wat!!! Ik heb het zachtjes tegen een eerste jaars ree die doodgemoederd van rechts uit de laan mijn kant op komt. Het is nog iets te vroeg voor een avondwandeling jongedame! Op zo’n 100 m afstand, komt het ranke beestje al grazend stap voor stap deze kant uit. Mazzel! Ik heb de wind mee, hij ruikt me niet en ze moet ook nog eens tegen de zon inkijken! Hier een plukje gras en daar een stapje vooruit. En ja ik zit nu al aan 24 afbeeldingen. En daar komt ie langzaam maar zeker wel héél erg dichtbij! Oog in oog sta ik met twee reebruine ogen. Wat een wow-moment! Sorry hoor, maar dat boompje? Tja dat was ik! En hupsakee, wat een schrik!!! en wat een dikke mik! Zo dichtbij heb ik ze nog nooit gehad. Mooi man!!
(Lees verder onder foto’s)
Kabaal in het bos
Hier loop ik binnendoor en ook daar hoor ik kabaal in het bos. Wat nu dan weer? Een giertank in het bos? Oh, is het dat! Het opgezogen water is voor de jonge berkjes. Het is zeker wel een hectare, maar ook alle andere aanplant op het landgoed krijgen water tegen de droogte. En de weg van dit water komt misschien wel van het smeltwater uit de Zwitserse Alpen. Het wordt door het Ankersmit gemaal uit de IJssel gemalen en komt via het Overijssels kanaal en watergangen en via een beekje langs het Kasteel Schoonheten. Gebiedsvreemd water dus. En dat allemaal vanwege de heersende droogte.
Het klimaat is helemaal van slag zou ik zeggen, als ik er verstand van had….
