Hasan, overweeg je om een keer terug te gaan naar Syrië?

Interessant? Deel het artikel

hasan

Overweeg je om terug te keren naar Syrië? Opnieuw sta ik voor die oude vraag. En verrassend genoeg wordt die me gesteld in een interview naar aanleiding van mijn verkregen Nederlandse paspoort. Ik ben geen vluchteling geen, geen statushouder, volgens mijn nationaliteit zelfs geen Syriër meer. ik ben Nederlander. “Overweeg je om terug te keren naar Syrië?”

Door Hasan Kaddour

De journalist van RTV Oost vroeg het, nadat ik mijn Nederlandse nationaliteit had verkregen. Ik vond de vraag altijd al wat vreemd. Ik ben niet voor niets gevlucht. En ben ik dan niet welkom? Maar nu klinkt de vraag nog vreemder en surrealistischer. Ik ben immers Nederlands staatsburger!

In mijn geboortestreek zijn er mensen die vinden dat ik Syrië verloochen nu ik mijn nationaliteit en mijn cultuur heb opgegeven. In Nederland zijn er mensen niet willen dat ik hier ben. Maar ik ben wie ik ben en ik ben waar ik ben. Ik kan niet leven als een boom waarvan de wortels zijn omgehakt en in het water van een uitgestrekte rivier geworpen zijn.

Ik ben het verleden

Vóór de oorlog droomde ik wel eens om bijvoorbeeld een maand als toerist naar een land buiten Syrië te gaan. Maar door het militaire regime gaven andere landen geen visum af aan de houder van een Syrisch paspoort. Na mijn studie aan de universiteit, heb ik geprobeerd een baan te zoeken in een van de Golfstaten, waar mijn broer informaticadocent is. Maar ook daarvoor kreeg ik geen visum, vanwege de slechte politieke verhouding tussen de twee landen.

Ik leidde verder een warm leven, de prioriteiten waren het opbouwen van een toekomst voor jezelf, succes in mijn leven, mijn werk, een gezin stichten en net als de rest van de mensheid met je gezin leven. Dus als je me vijftien geleden geleden gevraagd had of ik Nederlander had willen worden? Ik zou dat een onlogische vraag vinden. Ik was toen gelukkig in Syrië.

De oorlog

‘Als je dat dan zo’n mooi land vindt, waarom vecht je er dan niet voor?’ Ik begrijp die vraag. Ik leid er ook uit af dat je dan de Syrische ‘kwestie’ niet helemaal duidelijk hebt. Aan een antwoord “Ik draag geen wapens. Ik gebruik mijn pen” heb je dan vermoedelijk niet zo veel.

De oorlog in Syrië is niet zo overzichtelijk als Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Toen werden groepen mensen uit elkaar gehaald. Vrije burgers waren tegen de Nazi. De vijand was helder. Je wist wie je vriend was. In Syrië niet. Daar weet je niet wie jouw eventuele moordenaar kan zijn.

Toen de revolutie begon waren er twee partijen. De groep die een moderne vrije staat wilde en Assad die als dictator op bloedige manier zijn land wilde leiden. Maar toen de leiders van radicale groepen bevrijd werden uit de gevangenissen van Assad, vormden die radicale – vaak op geloof gebaseerde – groepen. Dat werden criminele bewegingen. Zoals Isis. Groepen waar daarvoor niemand ooit gehoord had.

Chaos. In Syrië heb je op dit moment meer dan 2000 bewapende milities, vechtend in naam van religie en nationalisme. Sommigen komen uit Irak, uit Iran.

Nu teruggaan naar Syrië is je dus afvragen of je gedood wil worden door de bommen van Assad of door die van een van de milities. Gedood worden door een groep die er vanuit gaat dat je niet gelovig bent. Of dood gaan van verdriet vanwege wat je allemaal ziet en meemaakt. Een cirkel van dood en verderf. Geen stip op de horizon om je leven weer op te pakken of om iets te doen voor je land.

Weer terug

Keert u terug naar Syrië of keert Syrië terug?
Wil je in Nederland blijven… Ik denk dat bovenstaande wel een soort van antwoord is. Maar ik voeg de wens toe dat ik hoop dat mijn land ooit weer een land met toekomst wordt. Maar omdat de grote mogendheden zich er mee zijn gaan bemoeien wordt dat er niet makkelijker op.

Het is op dit moment zelfs de vraag dat ook al zou het regime vallen, of het land dan weer terugkeert naar ‘normaal’. Zal het vechten dan stoppen? Want er zijn mensen die dromen van een Islamitische staat. Anderen willen het land opdelen voor verschillende groepen. Er zijn veel verschillende idealen.

En stel dat: zal ik dan terugkeren? Zullen Syrische vluchtelingen terugkeren? We bouwen nu een nieuw leven op. In een nieuw land. We leren een nieuwe taal. We voeden onze kinderen hier op. Ze studeren hier. Kennen het Nederlands straks beter dan het Arabisch. Gaan we dan terug naar Syrië daar het land weer op te bouwen? Hoe vaak kun je in je leven een nieuw leven opbouwen? We hebben maar één leven.

Nederland

Ik geloof dat het antwoord op de vraag gelegen is in het woord ‘passie’. Ik merk dat ik op dit moment een passie heb voor Nederland. Ik hou van de mensen hier, van hun gewoontes. Dat is iets dat je niet zo maar achterlaat. Ik heb al een keer met pijn in mijn hart afscheid genomen van een land, van mijn geliefden, van mijn vrienden. Omdat ik weg ging. Omdat zij weg gingen. Omdat ze zijn omgekomen in de oorlog.

Dat zijn allemaal overwegingen. Misschien antwoorden. Maar geen ja of nee. Dat antwoord ligt in de toekomst besloten. Syrië heeft voor altijd een heel belangrijke plek in mijn hart. Nederland ook. Die plek wordt snel groter. We verwachten ons eerste kind, dat Nederlander zal zijn, zelfs Olstenaar. Daarmee is Olst niet meer zo maar mijn toevluchtsoord. Mijn dochter wordt hier opgevoed. Het gaat haar vaderland worden!

Soms dwaal ik wat rond een meertje in Olst, dan zie ik gezinnen met hun kinderen spelen, dan heb ik tegenstrijdige gevoelens, heb ik spijt dat mijn dochter hier zal worden opgevoed en mijn land alleen uit mijn herinneringen kent. Maar dan ben ik tegelijk ook blij, dat mijn dochter hier in dit dorp zal gaan groot worden, In Olst dat een geweldige plek in mijn hart heeft ingenomen, een plaats in mijn hart die geen andere plek ter wereld nu kan innemen. Dan zie ik voor me dat mijn dochter hier opgroeit, hier studeert, hier groot wordt, hier gaat houden van Olst.

Haar toekomst

Misschien wordt ze wel politica, dat ze hier in de regio mag meeregeren over de toekomst.
En misschien kan ze uiteindelijk Syrië wel bezoeken.
Als het zover is, als dat ooit gaat kunnen, dan nodig ik mijn vrienden uit Nederland ook uit, om een bezoek te brengen aan dat prachtige land in de oostelijke Middellandse Zee.

Word supporter van HierinSalland

HierinSalland is voor, maar ook van Salland. Word supporters en ondersteun ons. Door mee te doen of met een kleine bijdrage.

Interessant? Deel het artikel

Blijf op de hoogte

Abonneer je op een of meerdere van onze nieuwsbrieven en ontvang elke week een update van de artikelen op Hier in Salland. Om de twee weken verloten we onder de abonnees om en om een pakket uit de biologische boerderijwinkel Overesch en de biologische Supermarkt in het Bos van Kleinlangevelsloo, beiden in Raalte. Bekijk de spelregels.

Meer over

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.